Leksykon wybitnych nauczycieli i wychowanków

Część I

Adamowski Mieczysław Zygmunt (29 III 1892, Bełżec - 26 II 1975, Rzeszów), absolwent Uniwersytetu Lwowskiego (1914), uczestnik I wojny światowej (1914-18) i walk o granice Polski (1918-21), nauczyciel II Gimnazjum im. K. Morawskiego w Przemyślu (1921-29), dyrektor Prywatnego Gimnazjum Żeńskiego im. M. Konopnickiej w Przemyślu (1929-35), dyrektor I Gimnazjum i Liceum w Rzeszowie (1935-39 i 1944-47), nauczyciel języka łacińskiego w tejże szkole, podczas okupacji prowadził tajne nauczanie, przeniesiony w stan nieczynny (VI 1947), nauczyciel III Państwowego Gimnazjum i Liceum Żeńskiego w Rzeszowie (od XII 1947), pracownik Zarządu Powiatowego ZNP (1950-57), nauczyciel bibliotekarz w I Liceum w Rzeszowie (1950/51 - 1963/64), pierwszy prezes Towarzystwa Regionalnego Ziemi Rzeszowskiej (1935), działacz Towarzystwa Literackiego im. A. Mickiewicza, autor publikacji z zakresu literatury i historii, w tym historii I Gimnazjum i Liceum.

 
Allerhand Maurycy (Mojżesz) (28 VI 1868, Rzeszów – 10 VIII 1942, Janowiec k. Lwowa), absolwent rzeszowskiego gimnazjum (1887), adwokat, profesor prawa cywilnego w Uniwersytecie Lwowskim, sędzia Trybunału Stanu, autor komentarzy: do kodeksu postępowania cywilnego (1932–33), do prawa o notariacie (1934), do prawa upadłościowego (1937), zamordowany w obozie Janowiec pod Lwowem.

 
Als Alfons Roderyk (30 III 1839, Mokrzyszów k. Sandomierza – 6 II 1905, Rzeszów), uczeń rzeszowskiego gimnazjum, członek Rady Miejskiej (1873–79, 1893 – 1901), zastępca przewodniczącego Zarządu Komisarycznego tzw. „Wielkiego Rzeszowa” (1902), zastępca prezesa Rady Powiatowej (1903–05), prezes Towarzystwa Gimnastycznego Sokół (1897–98), prezes Kasy Oszczędności (1901–04), działacz wielu innych rzeszowskich stowarzyszeń, honorowy obywatel miasta (1904), w testamencie przekazał własny księgozbiór i 5 tys. koron na utworzenie i utrzymanie czytelni naukowej przy bibliotece TSL.

 
Als Rudolf (ur. 12 IV 1858, Kolbuszowa), absolwent rzeszowskiego gimnazjum (1878), członek Rady Miejskiej (1879–85), działacz Towarzystwa Teatru Amatorskiego (1883).

 
Balicki Jan Wojciech (25 I 1869, Staromieście – 15 III 1948, Przemyśl), absolwent Szkoły Ćwiczeń (1880) i Gimnazjum w Rzeszowie (1888), kapłan diecezji przemyskiej (od 1892), profesor, prefekt Seminarium Duchownego w Przemyślu (1898 – 1900 i 1909–27), wicerektor Seminarium (1927–28), rektor (1928–34), autor kilkudziesięciu prac, głównie z zakresu estetyki, beatyfikowany (2002 ).

 
Baran Piotr ps. „Blizbor”, „Dziadek”, „Jan” (23 VI 1898, Zgłobień pow. Rzeszów – wiosna 1945), uczeń I Gimnazjum (do 1914), żołnierz Legionów (1914–18) i armii austriackiej (1918), uczestnik wojny polsko-bolszewickiej, dowódca 17 Pułku Piechoty w Rzeszowie w randze podporucznika (1925–31), uczestnik kampanii wrześniowej, żołnierz ZWZ i AK, komendant Podobwodu AK Rzeszów-Południe (1944–45), zamordowany przez funkcjonariuszy UB wiosną 1945 r.

 
Biały Stanisław (19 IV 1868, Korniaktów pow. Łańcut – 3 VIII 1939, Brzozów), absolwent rzeszowskiego gimnazjum (1887), przez pracę zawodową i działalność społeczną związany z Brzozowem, poseł do Rady Państwa w Wiedniu (1907–17), poseł do Sejmu Krajowego (1913–14), działacz PSL (od 1908), PSL „Piast (od 1914), uczestnik I wojny światowej w ramach armii austriackiej, senator RP (1922–27), wiceprezes klubu parlamentarnego PSL.

 
Bielikowicz Antoni (12 V 1820, Wiktorów k. Stryja – 25 VIII 1872, Nowy Sącz), ksiądz (1844), prowizoryczny dyrektor rzeszowskiego gimnazjum (1853–58), uzyskał zgodę władz szkolnych na zwiększenie liczby klas z sześciu do ośmiu, autor słownika polsko-łacińskiego (1866), członek Towarzystwa Naukowego w Krakowie, a następnie Akademii Umiejętności.

 
Bieniasz Józef (18 III 1892, Podzwierzyniec k. Łańcuta – 2 VIII 1961, Kraków), uczeń rzeszowskiego gimnazjum (późniejszego I Gimnazjum 1901/02 – 1903/04, klasy III – V), uczeń gimnazjum w Nowym Sączu, maturę zdał eksternistycznie w gimnazjum w Łańcucie (1916), żołnierz I wojny światowej w ramach armii austriackiej (1914–18), studiował w UJ w Krakowie i UJK we Lwowie (1920–26), prozaik, autor ok. 20 powieści dla dzieci i młodzieży, publicysta, dziennikarz, podczas okupacji działał w ruchu oporu, wydał m. in. Edukację Józia Barącza (1931), której akcja rozgrywa się w Rzeszowie.

 
Bieńkowski Ludwik Teofil (16 II 1880, Bóbrka – 7 VI 1935, Rzeszów), pedagog, historyk, geograf, absolwent rzeszowskiego gimnazjum (1900), nauczyciel języka polskiego, łacińskiego, historii i geografii, historii Polski, rysunków w II Gimnazjum (1907–11 i 1919–24) oraz historii i geografii, historii, geografii, przysposobienia wojskowego w I Gimnazjum (1923/24 – 1930/31), członek Wydziału Organizacji Obrony Narodowej (1912), właściciel księgarni, inicjator założenia Muzeum Ziemi Rzeszowskiej, autor naukowych opracowań z dziedziny numizmatyki.

 
Boduszyński Jerzy Wojciech (22 IV 1768, Rzeszów – 1832, Kraków), wychowanek rzeszowskiego kolegium, jeden z pierwszych lekarzy, który stosował szczepienia przeciwko ospie (od 1801), profesor przy katedrze kliniki lekarskiej, medycyny wewnętrznej, sądowej i historii medycyny Uniwersytetu Jagiellońskiego.
Bogusławski Józef Kalasanty (9 XII 1774 – 1819, Wilno), wychowanek rzeszowskiego kolegium, dziekan i profesor teologii moralnej i dogmatycznej Uniwersytetu Wileńskiego, wydawca, poeta - tworzył wiersze okolicznościowe, pisał mowy okazjonalne, m. in. dla posłów.

 
Brodacki Jan (6 II 1882, Wysoka pow. Rzeszów – 24 III 1943, Kraków), uczeń rzeszowskiego gimnazjum, prawnik, absolwent prawa na Uniwersytecie Łódzkim, działacz PSL „Piast” (1914–31) – członek Rady Naczelnej, działacz SL (od 1931) – członek Naczelnego Komitetu Wykonawczego, redaktor naczelny „Piasta” (1928–33), poseł na Sejm przez trzy kadencje (1922–35), bliski współpracownik Wincentego Witosa.

 
Brydak Edward ps. „Andrzej”, „Korab”, „Stefan” (27 I 1901, Staromieście – 9 VI 1978, Rzeszów), uczeń I i II Gimnazjum oraz Szkoły Handlowej w Rzeszowie, uczestnik akcji rozbrajania wojsk austriackich (1918), walk o Lwów (1918), wojny polsko-bolszewickiej (1919–20), sędzia w Sądzie Grodzkim w Rzeszowie (od 1931), prezes Zarządu Koła i Zarządu Okręgu Towarzystwa Szkoły Ludowej, komendant obwodu SZP w Rzeszowie (1939), zastępca komendanta obwodu ZWZ (1940), komendant Obwodu ZWZ (1941), później AK (1942–44), zastępca komendanta Inspektoratu AK Rzeszów (1944), więzień polityczny (1944–45).

 
Bryliński Maksymilian Włodzimierz (ur. 14 X 1891, Tarnopol), absolwent I Gimnazjum (1910), literat ukraiński.

 
Budzynowski Włodzimierz (12 II 1864 – 28 XII 1933), pedagog, muzyk, kompozytor, nauczyciel gimnazjum w Samborze (1892–99), nauczyciel języka polskiego, greckiego, łacińskiego, niemieckiego, ukraińskiego i muzyki w I Gimnazjum (1901–27), nauczyciel w Prywatnym Seminarium Nauczycielskim Żeńskim w Rzeszowie (w tym samym czasie), nauczyciel języka łacińskiego i niemieckiego w II Gimnazjum w Rzeszowie (1916–19), dyrektor Prywatnego Gimnazjum Żeńskiego w Rzeszowie (1927–31), działacz Towarzystwa Muzycznego „Lutnia” (od 1904), prezes (od 1927).

 
Bunikiewicz Witold Kazimierz (ur. 21 VII 1883, Dobrków), absolwent rzeszowskiego gimnazjum (1904), literat, autor m. in. powieści Życie w kolorach (1936), ukazującej życie szkoły galicyjskiej na przełomie stuleci.

 
Butrymowicz Bogusław Józef (17 III 1872, Kolbuszowa – 26 II 1956, Rzeszów), absolwent rzeszowskiego gimnazjum (1892), poeta, filolog klasyczny, historyk literatury, tłumacz dzieł literackich z języków: niemieckiego, angielskiego, rosyjskiego, szczególnie zasłynął jako tłumacz dramatów antycznych, przez większą część życia związany z Krakowem.

 
Chmaj Ludwik (15 II 1888, Głogów – 22 X 1959, Warszawa), absolwent I Gimnazjum (1908), historyk filozofii i wychowania, profesor pedagogiki na Uniwersytecie im. Stefana Batorego w Wilnie (1938–39), w okresie okupacji członek Wileńskiej Delegatury Rządu RP oraz nauczyciel tajnych kompletów w zakresie szkoły wyższej i średniej, więzień Łubianki i Butyrek, odbył karę 10 lat pracy przymusowej w ZSRR, członek Polskiej Akademii Umiejętności, później Polskiej Akademii Nauk, najcenniejsza jego publikacja to Prądy i kierunki pedagogiki współczesnej (1938, 1962).

 
Chmielnikowski (Lampart) Jan (21 V 1868, Chmielnik – 16 XII 1946, Rzeszów), absolwent rzeszowskiego gimnazjum (1888), ksiądz (1892), działacz samorządowy, pomocniczy katecheta, później katecheta I Gimnazjum oraz prefekt bursy gimnazjalnej (1894/95 – 1903/04), współzałożyciel rzeszowskiego Koła Księży Katechetów, etatowy katecheta II Gimnazjum (1904–29), katecheta Prywatnego Seminarium Nauczycielskiego Żeńskiego (1905–35), Prywatnej Szkoły Handlowej (1931–32), Prywatnego Gimnazjum Żeńskiego (1929–39), członek Rady Miejskiej (1919–25 i 1927–34) i Rady Powiatowej (1919–28 i 1930–33).

 
Chróścikowski Samuel Gaspar (10 I 1730 – 16 X 1799), uczeń rzeszowskiego kolegium, pedagog, pisarz, filozof, matematyk, fizyk, autor pierwszego podręcznika fizyki w języku polskim Fizyka doświadczeniem potwierdzona (1764) oraz podręczników i prac z zakresu nauki moralnej, filozofii i prawa naturalnego.

 
Cisek Michał (ur. 29 VIII 1883, Nienadówka), absolwent I Gimnazjum (1904), ksiądz prowincjał oo. Jezuitów.

 
Czapliński Jan Kazimierz (7 X 1870, Rzeszów – 29 IX 1934, Kraków), absolwent rzeszowskiego gimnazjum (1888), gen. bryg. WP, członek Naczelnego Sądu Wojskowego w Warszawie (1919–21).

 
Czarnek Marian (8 IX 1898, Nowa Grobla pow. Jarosław – 7 VI 1967, Rzeszów), uczeń I Gimnazjum, żołnierz Legionów (1916–17), sędzia (1927), aplikacja – Rzeszów1924–27, po uzyskaniu aplikacji pracował w Sokołowie i Krośnie, poseł na Sejm z okręgu Sanok (1938–39).
 

Czerkawski Aleksander Włodzimierz (17 II 1867, Bursztyn k. Halicza – 1913), absolwent rzeszowskiego gimnazjum (1885), prof. zwyczajny ekonomii politycznej UJ (1906), wykładowca ekonomii politycznej i statystyki, autor cenionych publikacji z zakresu ekonomii, statystyki i skarbowości, współzałożyciel Szkoły Nauk Politycznych w Krakowie.

 
Czosnek Franciszek (5 X 1899, Sokołów Młp. – VI/VII 1920, Brody), absolwent I Gimnazjum (1917), dobrze zapowiadający się malarz, żołnierz I wojny światowej w ramach armii austriackiej (1917 – 1918), zginął w wojnie polsko-bolszewickiej.

 
Daisenberg Władysław (10 V 1844, Sędziszów Młp. – 1887, Skawina), absolwent rzeszowskiego gimnazjum (1862), historyk filozofii, docent, autor licznych prac z zakresu filozofii, sędzia w Skawinie.

 
Danielski Jan Antoni (13 VII 1884, Kraków – 27 IX 1948, Rzeszów), absolwent I Gimnazjum (1904), studiował na Wydziale Prawa (1904-06) i Wydziale Filozofii (1906-09) Uniwersytetu Jagiellońskiego, absolutorium uzyskał na Uniwersytecie Lwowskim (1909), nauczyciel Prywatnego Gimnazjum Realnego Męskiego w Strzyżowie (1912-17) gimnazjum w Krasnymstawie (1917), gimnazjum w Samborze (1918), nauczyciel matematyki, fizyki, historii naturalnej (przyrody, biologii), geografii, historii, języka niemieckiego w I Gimnazjum w Rzeszowie (1918/19 – 1938/39 i 1944/45 – 1947/48, nauczyciel przyrody w II Gimnazjum w Rzeszowie (1919–33), biolog, miłośnik genealogii i heraldyki, wraz z nauczycielem historii Ludwikiem Bieńkowskim założył muzeum szkolne, które stało się zalążkiem Muzeum Miejskiego, opiekun wyposażonej w wiele okazów pracowni przyrodniczej w I Gimnazjum, opracował biogramy zasłużonych mieszkańców Rzeszowa.

 
Dańczak Łucjan Konstanty Andrzej (15 V 1900, Sokołów Młp. – 15 X 1931, Kraków), absolwent I Gimnazjum (1918), inżynier architekt - projektował m. in. wilię Angermana w Boguchwale, urbanista, malarz, grafik, konserwator dzieł sztuki, działacz organizacji niepodległościowej „Zarzewie” (1912–13), żołnierz Legionów (1918) i wojny polsko-bolszewickiej, działacz plebiscytowy na Górnym Śląsku, kierownik Działu Regulacji Miasta w Urzędzie Miejskim w Częstochowie i architekt miejski w tym mieście (1929–31).

 
Dec Jan (25 IV 1889, Mazury pow. Kolbuszowa – 3 X 1956, Warszawa), absolwent I Gimnazjum (1909), żołnierz Legionów (1914–17), działacz PSL „Wyzwolenie” (od 1917), Związku Młodzieży Wiejskiej, Batalionów Chłopskich, PSL (członek Rady Naczelnej), PSL-Lewicy (1947–49), ZSL (od 1949), publicysta partii chłopskich. 

 
Deszkiewicz-Kundzicz Jan Niepomucen (7 V 1796 – 1869, Łańcut), ksiądz, językoznawca, autor m. in. dwutomowej Gramatyki języka polskiego (Rzeszów 1846), dyrektor rzeszowskiego gimnazjum (1851–53), zdobył uznanie władz jako dobry administrator i wychowawca.

 
Dębicki Eustachy (15 VII 1738, Kraków – 18 X 1772, Łowicz), duchowny, pedagog, tłumacz, studiował retorykę w Kolegium Pijarskim w Rzeszowie, w tejże szkole uczył retoryki (1763), profesor filozofii, tłumacz dzieł z literatury francuskiej.

 
Długosz Adam ps. „Dębina” (26 V 1898, Dąbrowa – 1972, Bydgoszcz), uczeń I Gimnazjum (1910/11 – 1913/14, kl. I – IV), brał udział w rozbrajaniu Austriaków w Rzeszowie w XI 1918 r., uczestnik walk polsko-ukraińskich (1919–20), wojny polsko-bolszewickiej i kampanii wrześniowej, żołnierz ZWZ i AK – zastępca komendanta Obwodu AK Rzeszów (1943–44), po zajęciu Rzeszowa przez Armię Czerwoną komendant miasta z ramienia AK, więzień NKWD (1944–45).

 
Dostych Jan (24 VI 1894, Sokołów Młp. – 1 XII 1963, Rzeszów), absolwent I Gimnazjum (1914), związany z Rzeszowem i Sokołowem, działacz Związku Strzeleckiego (od 1912), żołnierz Legionów (1914–16) – w bitwie pod Krzywopłotami stracił nogę (1916), współzałożyciel Koła Inwalidów Wojennych RP w Rzeszowie (1918), prezes Bezpartyjnego Bloku Współpracy z Rządem (od 1928), prezes Zarządu Powiatowego Obozu Zjednoczenia Narodowego w pow. kolbuszowskim (od 1935), poseł na Sejm z okręgu rzeszowskiego (1935–38), w okresie okupacji działacz ZWZ-AK, a po wojnie prezes Okręgowego Związku Inwalidów Wojennych.

 
Dubanowicz Edward Sas Ignacy (6 I 1881, Jaszczwia k. Sanoka – 18 X 1943, Londyn), absolwent rzeszowskiego gimnazjum (1899), działacz Związku Młodzieży Polskiej „Zet”, Ligi Narodowej, Stronnictwa Narodowego, poseł na Sejm Krajowy we Lwowie (1913–14), żołnierz I wojny światowej w ramach armii austriackiej, członek prezydium Tymczasowej Komisji Rządzącej Byłej Galicji we Lwowie (1918–19), członek Rady Obrony Państwa podczas wojny polsko-bolszewickiej (1920), poseł na Sejm (1919–27), profesor Uniwersytetu Jana Kazimierza, współtwórca konstytucji marcowej – przewodniczący komisji konstytucyjnej, przeciwnik sanacji, więzień łagru w Kazachstanie (1940–41), współorganizator Stronnictwa Chrześcijańsko-Narodowego.

 
Dubiel Franciszek (1 IV 1883, Dębina pow. Łańcut – 9 II 1918), absolwent rzeszowskiego gimnazjum (1902), członek Polskich Drużyn Strzeleckich (od 1912), żołnierz Legionów (1914–17) i armii austriackiej (1917–18), na wieść o pokoju brzeskim popełnił samobójstwo.

 
Dymnicki Feliks (13 I 1824 lub 1825, Frysztak – 30 IX 1876), absolwent rzeszowskiego gimnazjum (1843) i Seminarium Duchownego w Przemyślu, członek tajnych organizacji (1848), ksiądz (1851), wikariusz w Rosenbarku (Rożnowicach) i Gorlicach, zastępca katechety (1856–57), później katecheta (1857–76) w rzeszowskim gimnazjum, założyciel bursy gimnazjalnej funkcjonującej początkowo w wynajętym domu Nawojskich k. kościoła oo. Bernardynów (1870), budowniczy bursy gimnazjalnej dla ubogiej młodzieży (1875), członek Rady Miejskiej (1867–68), założyciel Towarzystwa Bursy Gimnazjalnej.

 
Dymnicki Józef (1826 lub 1827, Frysztak – 1916), absolwent rzeszowskiego gimnazjum (1844), pionier balneologii polskiej, długoletni lekarz balneolog w Busku Zdroju.

 
Dzierżyński Tadeusz Wojciech Teofil (13 IV 1902, Rzeszów – 19 VIII 1920), absolwent I Gimnazjum (1920), poległ pod Warszawą w wojnie z bolszewikami.

 
Fircowski Roman (17 II 1838, Rzeszów – 22 XI 1868, Rzeszów), uczeń rzeszowskiego gimnazjum, aptekarz, pracował w aptece obwodowej, filantrop rzeszowski, zgromadzony majątek przeznaczył na cele charytatywne – co roku jeden ubogi i pracowity uczeń wyznania rzymskokatolickiego rzeszowskiego gimnazjum otrzymywał stypendium (od XX w. dwóch uczniów).

 
Fischer Karol Józef (13 III 1847, Jasło – 21 IX 1931, Rzeszów), absolwent rzeszowskiego gimnazjum (1865) i Seminarium Duchownego w Przemyślu, ksiądz (1869), biskup sufragan przemyski (od 1901), kaznodzieja, publicysta, poseł do Rady Państwa w Wiedniu (1894 – 1900), członek Rady Powiatowej w Rzeszowie (od 1897), działacz lokalnych stowarzyszeń w Przemyślu, m. in. Towarzystwa Szkoły Ludowej oraz Towarzystwa Przyjaciół Nauk i Sodalicji Mariańskiej Męskiej, związany szczególnie z Jasłem, Tarnowcem i Przemyślem.

 
Fleszar Albin ps. „Satyr” (1 III 1888, Kąkolówka – 3 XI 1916, Słonim), uczeń I Gimnazjum (do 1905), geolog, działacz Związku Walki Czynnej i Związku Strzeleckiego, organizator oddziałów Związku Strzeleckiego w okolicach Rzeszowa, oficer Legionów, walczył pod Krzywoplotami, Łowczówkiem, Kostiuchnowką, popełnił samobójstwo na wieść o dymisji Józefa Piłsudskiego, autor kilku publikacji z geologii.

 
Forczek de Villenau Jakub absolwent UJ w Krakowie i Akademii Sztuk Pięknych w Wiedniu, nauczyciel gimnazjum w Jarosławiu (1896–1900), nauczyciel geografii i historii, geografii, historii kraju rodzinnego (historii Polski), rysunków, kaligrafii, sloidu w I Gimnazjum w Rzeszowie (1895 – III 1896 i 1900 – 1923), nauczyciel rysunków w II Gimnazjum w Rzeszowie (1917/18), malarz, miłośnik sztuki, kolekcjoner.

 
Frankiewicz Czesław (ur. 1866), nauczyciel języka polskiego, niemieckiego, historii i geografii (jeden przedmiot), historii, geografii w I Gimnazjum w Rzeszowie (1912/13 – 1913/14 i 1918–19), doktor filozofii (UJ Kraków – 1912), uczestnik I wojny światowej w wojsku austriackim (VIII 1914 – 1918), radca szkolnictwa średniego w Kuratorium Pomorskim w Toruniu (1925).

 
Frankiewicz Józef ps. „Marcin”, „Wapień”, Korzeń” (8 II 1914, Trzciana pow. Rzeszów – 13 II 1994, Bytów), absolwent I Gimnazjum (1933), prawnik, aplikant Sądu Grodzkiego w Rzeszowie, uczestnik kampanii wrześniowej, żołnierz SZP, ZWZ, AK – w akcji „Burza” dowodził jednym z oddziałów AK Zgrupowania Rzeszów – Miasto, działacz NIE, DSZ i WiN – kierował Radą WiN Rzeszów, nadzorując budowę siatki powiatowej (1945–46), kierownik kolbuszowskiej Rady WiN (1946).

 
Friedberg Wilhelm Salomon (29 I 1873, Borysław – 10 VI 1941, Kraków), nauczyciel botaniki i zoologii w rzeszowskim gimnazjum (1896 – 1903), gdzie prowadził badania nad miocenem polskim, geolog i paleontolog, podczas pobytu w Rzeszowie opublikował m. in. Studia geologiczne w okolicy Rzeszowa i Łańcuta (1899) i Zagłębie mioceńskie Rzeszowa (1903), profesor i kierownik Katedry Paleontologii Wszechnicy Piastowskiej w Poznaniu (1919–29), kierownik katedry paleontologii UJ (1929–33).

 
Friedberg Jan (ur. 20 XII 1870). nauczyciel Gimnazjum Franciszka Józefa we Lwowie (do I 1900), nauczyciel historii i geografii (jeden przedmiot) i geografii w rzeszowskim gimnazjum (I – VIII 1900), nauczyciel gimnazjum w Przemyślu (od IX 1900), dyrektor gimnazjum w Ostrowiu Wielkopolskim (1920–25).

 
Furgalski Tadeusz Józef Ludwik ps. „Wyrwa” (3 VI lub VII 1890, Rzeszów – 6/7 VII 1916, Maniewicze), absolwent I Gimnazjum (1909), przyrodnik, geolog, działacz Związku Walki Czynnej (od 1908), oficer Związku Strzeleckiego (od 1912) i Legionów (1914 – 1916), brał udział w wyprawie na Kielce oraz w bitwach m. in. pod: Nowym Korczynem, Opatowcem, Krzywopłotami, Konarami, nad: Bugiem, Stochodem i Styrem, pod Kostiuchnówką, poległ w miejscowości Maniewcze.

 
Golański Filip Neriusz (Nereusz) (1753 – 1824), wychowanek rzeszowskiego kolegium, teoretyk literatury, publicysta, tłumacz, autor dzieła O wymowie i poezji, profesor i dziekan Wydziału Literatury Uniwersytetu Wileńskiego (od 1792), redaktor powstańczej „Gazety Narodowej Wileńskiej” (1794), pierwszy kodyfikator klasycyzmu stanisławowskiego.

 
Gołąb Józef (18 VI 1904, Żurawica k. Przemyśla – 1968, Warszawa), absolwent I Gimnazjum (1922), hydrogeolog, wywieziony do Sachsenhausen podczas Sonderaktion Krakau (1939), profesor uniwersytetów: Jagiellońskiego, Warszawskiego i Łódzkiego, pracował m. in. nad melioracją Polesia, prowadził badania terenowe także w okolicy Rzeszowa (Niechobrz), a ich wyniki przedstawił m. in. w artykułach Przyczynki do znajomości geologii Niechobrza oraz Ogólna charakterystyka zespołów zwierzęcych w miocenie Niechobrza.

 
Grochmalicki Jan Gabriel (24 III 1883, Błażowa – 15 IV 1936, Poznań), absolwent rzeszowskiego gimnazjum (1902), żołnierz Legionu Wschodniego i armii austriackiej podczas I wojny światowej, zoolog, embriolog, związany najpierw z Uniwersytetem Lwowskim, później z Uniwersytetem Poznańskim – profesor zwyczajny (1921), autor licznych prac z zakresu malakologii i systematyki skorupiaków.

 
Grochowski Florian Bazyli (1722 – 1795), prefekt i nauczyciel filozofii rzeszowskiego kolegium (1758–59), wydał w Rzeszowie Propositiones philosophice zdradzające silny wpływ myśli Kartezjusza.

 
Grzędzielski Władysław Leon (15 XII 1864, Kopytowa pow. Krosno – 28 IX 1925, Lwów), absolwent rzeszowskiego gimnazjum (1885), prawnik, zastępca posła (1917), poseł do austriackiej Rady Państwa (1918), współorganizator Polskiej Komisji Likwidacyjnej, zastępca przewodniczącego Wydziału Aprowizacyjnego PKL, brał udział w przejmowaniu władzy z rąk Austriaków w Krakowie (31 X 1918), członek Komisji Rządzącej dla Galicji, Śląska Cieszyńskiego, Górnej Orawy i Spisza (1918–19), poseł do Sejmu Ustawodawczego (1919–22), minister aprowizacji (VI – IX 1921), członek Trybunału Stanu (od 1924), działacz społeczny w Towarzystwie Gimnastycznym „Sokół”, Towarzystwie Szkoły Ludowej i Stronnictwie Narodowo – Demokratycznym.

 
Gumiński Ignacy Prosper (ur. 25 VI 1953, Zalesie), absolwent rzeszowskiego gimnazjum (1871), właściciel majątku dworskiego w Zalesiu (od 1880), członek Towarzystwa Myśliwych (od 1880), członek Rady Powiatowej w Rzeszowie (1881–89), członek Wydziału Towarzystwa Rolniczego Okręgu Rzeszowskiego, dyrektor oddziału rzeszowskiego Galicyjskiego Towarzystwa Kredytowego Ziemskiego.

 
Gumiński Jan (19 IX 1883, Zalesie k. Rzeszowa – 20 I 1938 Zalesie), absolwent rzeszowskiego gimnazjum (1901) i Studium Rolniczego UJ (1904), właściciel majątku dworskiego w Zalesiu (od 1909), członek Powiatowego Komitetu Narodowego w okresie I wojny światowej, członek Tymczasowego Zarządu Powiatowego (1928–30), działacz kilku stowarzyszeń gospodarczych, m. in. Towarzystwa Rolniczego Krakowskiego, po jego zjednoczeniu z Towarzystwem Kółek Rolniczych i utworzeniu Małopolskiego Towarzystwa Rolniczego w Krakowie jego pierwszy prezes (1919–21), przyczynił się do jego zjednoczenia z Towarzystwem Gospodarskim Wschodniej Małopolski i utworzenia Małopolskiego Towarzystwa Rolniczego z siedzibą we Lwowie (1928), współzałożyciel i prezes rady Nadzorczej Spółdzielni Rolniczo-Handlowej „Gospodarz” w Rzeszowie, aktywny działacz Towarzystwa Myśliwych, dużą wagę przywiązywał do rozwoju higieny i opieki lekarskiej.

Hakalla Stefan (26 XII 1890, Przemyśl – 1940, Katyń), absolwent I Gimnazjum (1908), uczestnik I wojny światowej i wojny polsko-bolszewickiej, działacz Narodowego Związku Robotniczego (do 1920) i Narodowej Partii Robotniczej w Rzeszowie (1920), kandydat w wyborach do Sejmu z listy Chrześcijańskiego Związku Jedności Narodowej (1922), prezes koła SN w Rzeszowie (1928–32), prezes Zarządu Powiatowego SN (1932–37), prezes rzeszowskiego oddziału „Sokoła” (od 1936), więzień Kozielska (1939–40), zamordowany w Katyniu.

 
Hanasiewicz Henryk (27 VIII 1865, Baligród – 5 V 1923, Rzeszów), absolwent rzeszowskiego gimnazjum (1884), adwokat w Sądzie Obwodowym w Rzeszowie (1903–19), później w Sądzie Okręgowym (1919–23), działacz społeczny, filantrop rzeszowski, na mocy jego testamentu (1922) powstała fundacja (1929), dzięki której powstał Szpital im. Dzieciątka Jezus (1933).

 
Hausner Artur Walenty (5 XI 1870, Kończyce pow. Nisko – 16 IX 1941, Woroneż), uczeń rzeszowskiego gimnazjum, działacz PPSD, później PPS, działacz Naczelnego Komitetu Narodowego (1914), żołnierz I Brygady Legionów (1917), poseł (1919–30), wiceminister w Ministerstwie Robót Publicznych (1920, 1926), więzień NKWD (1940–41), zmarł w więzieniu w Woroneżu.

 
Hoffman Franciszek Henryk (zm. 1809), pedagog, eks-jezuita, profesor retoryki w tarnowskim gimnazjum, nauczyciel, później prefekt rzeszowskiego gimnazjum (1789 – 1801), własne oszczędności przeznaczył na remont gmachu szkoły, zabiegał o wprowadzenie języka polskiego do programów nauczania, komisarz ds. reformowania szkolnictwa w zachodniej Galicji (od 1801).

 
Holzer Karol Stefan (24 XII 1882, Rzeszów – 1945, Kraków), absolwent rzeszowskiego gimnazjum (1902), architekt, żołnierz I wojny światowej w ramach armii austriackiej i kampanii wrześniowej, inżynier miejski w Magistracie (1919), właściciel cegielni w Przybyszówce, projektant kilkunastu rzeszowskich kamienic, współpracował przy projektowaniu budowli Centralnego Okręgu Przemysłowego.

 
Horodyński Józef Karol (1790, Dąbrowa – 1868), uczeń rzeszowskiego gimnazjum (1802–06), żołnierz kampanii 1812 r., służył w armii Królestwa Polskiego, uczestnik powstania listopadowego - wyróżnił się w pracach fortyfikacyjnych Warszawy, odznaczony krzyżem Virtuti Militari. 

 
Iżycki Antoni (1742 – 1816), pijar, tłumacz, kształcił się w rzeszowskim gimnazjum (1762), przetłumaczył m. in. popularną powieść Chanciergesa dla młodzieży Przypadki Napoleona syna Achillesowego na wzór przypadków Telemaka.

 
Jabłoński Marcin (1801, Głogów – 19 II 1876, Lwów), uczeń rzeszowskiego gimnazjum, malarz – namalował ok. 1600 portretów, kilka z nich znajduje się w zbiorach Muzeum Okręgowego w Rzeszowie, konserwator dzieł sztuki, drukarz, litograf – autor dwóch litografii wg. rysunków Bogusza Stęczyńskiego ukazujących widoki Rzeszowa.

 
Jabłoński Stanisław Roch (11 VIII 1851, Hermanowa Dolna – 27 III 1922, Rzeszów), uczeń rzeszowskiego gimnazjum (1862–69), lekarz sądowy w Rzeszowie (od 1876), członek Radny Miejskiej (od 1893), asesor Magistratu (od 1893), burmistrz (1896 – 1913), zrealizował przyłączenie do Rzeszowa Ruskiej Wsi oraz przysiółków Drabinianki i Staroniwy (1902), ordynator w Szpitalu Powszechnym (1881–86), dyrektor szpitala rzeszowskiego (faktycznie od 1886, formalnie 1909–13), dyrektor Kasy Oszczędności, prezes Stowarzyszenia Rękodzielników „Gwiazda” (od 1891), kierownik Zarządu Komisarycznego Rzeszowa (1914–16), członek Rady Powiatowej w Rzeszowie (1903–22), poseł do Sejmu Krajowego, honorowy obywatel miasta (1899).

 
Jahl Eugeniusz (25 IX 1842, Medynia – XII 1912, Lwów), członek organizacji powstańczej gimnazjalistów, na czele której stał Stanisław Spiess (od 1861), absolwent rzeszowskiego gimnazjum (1862), powstaniec 1863 – walczył w oddziale żuawów śmierci płka Franciszka Rochenbruna, uczestnik bitew pod Miechowem, Małogoszczą, Kobylanką i Borowem, oficer, adiunkt w urzędzie podatkowym starostwa w Rzeszowie (1886–88).

 
Jakliński Henryk (ur. 4 V 1844, Siedlec), absolwent rzeszowskiego gimnazjum (1868), powstaniec 1863.

 
Jakubowski Józef (1743 – 1814), uczeń rzeszowskiego kolegium, tłumacz dzieł z zakresu matematyki, historii, literatury wojskowej, wizytator misjonarzy, uczestnik insurekcji kościuszkowskiej, autor podręcznika do nauki artylerii Nauka artylerii zebrana przez najróżniejszych autorów (1781 – 1783).

 
Jakubowski Wincenty (18 III 1751, Maniewo k. Krakowa – 27 IX 1826, Warszawa), uczeń i nauczyciel Kolegium Pijarskiego w Rzeszowie, pisarz, tłumacz, przetłumaczył m. in. dzieło Tissota Rada dla pospólstwa względem zdrowia jego (1798) oraz fragmenty Eneidy Wergiliusza.

 
Jałowy Józef (27 XII 1885, Skurowa k. Brzostku – 8 II 1954, Rzeszów), absolwent Seminarium Duchownego w Przemyślu (1909), ksiądz, doktor teologii (1916), nauczyciel gimnazjum w Jaśle (do 1913), zastępca katechety, nauczyciel religii i języka łacińskiego w I Gimnazjum (1913/14 – 1914/15), katecheta w tymże gimnazjum (1918/19 – 1923/24), nauczyciel Seminarium Nauczycielskiego Męskiego (1924–27 i 1928–37), później Liceum Pedagogicznego w Rzeszowie (1937–39, 1944–49), Prywatnego Seminarium Nauczycielskiego Żeńskiego, Szkoły Powszechnej im. Marii Konopnickiej i kilku innych szkół powszechnych, uczestnik I wojny światowej (od V 1915) w wojsku austriackim (kapelan w Preszburgu, kapelan rezerwowego szpitala w Jarosławiu), budowniczy kościoła pod wezwaniem Chrystusa Króla (1931–37), pierwszy jego rektor (1936), proboszcz (1949), członek Rady Miejskiej (1939 i 1947), działacz instytucji charytatywnych, publicysta – autor kilkudziesięciu pozycji książkowych i artykułów, wiceprezes Koła Zjednoczenia Chrześcijańsko-Społecznego w Rzeszowie.

 
Janik Michał (22 X 1874, Ulanów – 11 X 1948, Ulanów), absolwent rzeszowskiego gimnazjum (1892), filozof, pedagog, historyk, krytyk literacki, członek ministerialnej komisji badania dziejów polskiego szkolnictwa i wychowania (od 1919), członek Komisji Dziejów Oświaty i Szkolnictwa PAU (od 1930), podczas okupacji brał udział w tajnym nauczaniu we Lwowie, kurator rzeszowskiego okręgu szkolnego (1944–45).

 
Jarmusiewicz Jan (1781 lub 1782, Wola Zarzycka k. Leżajska – 5 VIII 1844, Zaczernie k. Rzeszowa), absolwent rzeszowskiego gimnazjum (1799), ksiądz (1807), proboszcz w Przybyszówce (1814–23) i Zaczerniu (1823–44), autor kilku prac z historii muzyki, konstruktor instrumentów muzycznych, malarz portretów i obrazów religijnych.

 
Jaśkiewicz Feliks (1822, Krzemienica – 25 VII 1890, Rzeszów), uczeń rzeszowskiego gimnazjum, członek Gwardii Narodowej we Lwowie (1848), kupiec (od 1850 prowadził sklep „Pod Capem” na rogu ul. Pańskiej i Farnej, przeniesiony w latach 70-tych do własnej kamienicy przy ul. Pańskiej), członek Rady Miejskiej (od połowy lat 50. do 1870 i 1885–90), burmistrz Rzeszowa (1859–61).

 
Jędrzejowicz Adam Ludwik (17 XII 1847, Zaczernie k. Rzeszowa – 4 V 1924, Kraków), absolwent rzeszowskiego gimnazjum (1866) i Wydziału Prawa UJ, ziemianin, polityk, publicysta, dyrektor oddziału rzeszowskiego Galicyjskiego Towarzystwa Kredytowego Ziemskiego, poseł do Sejmu Krajowego (1883 – 1914), członek Wydziału Krajowego (1888–90), poseł do Rady Państwa (od 1890), wiceprezes Koła Polskiego (od 1894), minister dla Galicji (1898–99), dożywotni członek Izby Panów (od 1891), członek Rady Powiatowej w Rzeszowie (1881–95), marszałek tejże Rady (VI 1888–95), po I wojnie światowej wiceprezes Stronnictwa Prawicy Narodowej, właściciel Zaczernia, Nowej Wsi i Trzebowniska.

 
Jędrzejowicz Stanisław (2 XI 1849, Zaczernie – 23 XI 1913, Jasionka k. Rzeszowa), absolwent rzeszowskiego gimnazjum (1868), członek Rady Powiatowej w Rzeszowie (1881 – 1913), marszałek tejże Rady (1895 – 1913), poseł do Sejmu Krajowego, założyciel i pierwszy prezes Towarzystwa Rolniczego Okręgu Rzeszowskiego, inicjator budowy gmachu Rady Powiatowej, dyrektor oddziału rzeszowskiego Galicyjskiego Towarzystwa Kredytowego Ziemskiego, honorowy obywatel Rzeszowa (1913), prezes Towarzystwa Zaliczkowego i Kredytowego w Rzeszowie (1889–94), zabiegał m. in. o zwiększenie liczby szkół ludowych w powiecie i o usprawnienie brukowania ulic w Rzeszowie.

 
Jędrzejowicz Władysław (26 VI 1849, Rzeszów – II 1890, Wiedeń), absolwent rzeszowskiego gimnazjum (1868) i filozofii na UJ, właściciel Załęża i Pobitna (od 1871), członek Rady Powiatowej w Rzeszowie (1876–81), prezes Towarzystwa Zaliczkowego i Kredytowego w Rzeszowie (1889–90).

 
Jodłowski Andrzej Norbert (1724, Świlcza – 1793), uczeń rzeszowskiego kolegium (1744–47), nauczyciel poetyki (1749–51), później retoryki (1756–65) w tymże kolegium, pijar, pisarz, tłumacz, przetłumaczył m. in. trzytomowe dzieło Franciszka Millota Historia angielska od czasu podbicia tej wyspy przez Rzymian aż do naszego wieku dowiedzona.

 
Kalinowski Wojciech (1823, Rzeszów – 1892, Rzeszów), uczeń rzeszowskiego gimnazjum, aptekarz (pracował najpierw w aptece Hübla, którą przejął w 1854), polityk, działacz społeczny, członek Rady Miejskiej (1867–87), naczelnik Rzeszowa, tzn. rządowy burmistrz (1857–59), (burmistrz 1882–87), troszczył się o podniesienie stanu medyczno-sanitarnego miasta, członek Rady Powiatowej (1876–92).

 
Kalitowski Emil (13 III 1856, Butyny – 1926), nauczyciel II Gimnazjum we Lwowie (1878–82), Akademickiego we Lwowie (1883–1900), kierownik Gimnazjum im. Franciszka Józefa w Tarnopolu (1900–06), nauczyciel geografii i historii w I Gimnazjum w Rzeszowie (1905/06 – 1912/13), kierownik I Gimnazjum (V – VIII 1906), dyrektor (VIII 1906 – IX 1911), V 1913 przeniesiony w stan spoczynku z tytułem radcy rządu (1911–13 na urlopie), autor podręczników i rozpraw, które odegrały ważną rolę w budzeniu się świadomości narodu ukraińskiego.

 
Kammerling Zygmunt (Selig) (zm. 1918), nauczyciel religii mojżeszowej i języka hebrajskiego w I i II Gimnazjum (od I 1878), członek Wydziału Towarzystwa Ku Zaopatrzeniu Ubogich Starców Izraelickich w Rzeszowie.

 
Karakiewicz Tadeusz (3 I 1896, Dzików k. Tarnobrzega – 1940, Katyń), uczeń rzeszowskiego gimnazjum, legionista, uczestnik wojny polsko-bolszewickiej, oficer zawodowy Wojska Polskiego, amatorsko uprawiał sport samochodowy, więzień Kozielska, zamordowany w Katyniu.

 
Karakulski Andrzej (28 XI 1830, Żołynia – 12 IX 1906, Krzemienica), absolwent rzeszowskiego gimnazjum (1848), ksiądz (1855), duszpasterz, działacz społeczny i samorządowy, wicedziekan, później dziekan dekanatu rzeszowskiego (1883 – 1905), prezes Rady Nadzorczej Towarzystwa Zaliczkowego i Kredytowego w Rzeszowie, członek Rady Powiatowej w Rzeszowie (1876–81), a później Rady Powiatowej w Łańcucie, kawaler Orderu Cesarza Franciszka Józefa, delegat biskupi do Rady Szkolnej Okręgowej.

 
Karakulski Bronisław (25 X 1857, Żołynia – 26 X 1935, Żołynia), absolwent rzeszowskiego gimnazjum (1876) i Seminarium Duchownego w Przemyślu (1880), ksiądz, wikariusz w Błażowej, Ołpinach, Samborze, Bieczu, doktor teologii (1894), zastępca katechety gimnazjalnego w Rzeszowie (1887–89), katecheta gimnazjalny i prefekt bursy rzeszowskiego gimnazjum (1892 – 1908), prowadził rzeszowską Sodalicję Mariańską Męską (1899 – 1908), profesor historii Kościoła i patrologii w Seminarium Duchownym w Przemyślu (od 1908), honorowy kanonik Kapituły Katedralnej (1930).

 
Karst Roman właść. Adolf Tuchman (17 III 1911, Tyczyn – 14 II 1988, Strony Brook p. Nowym Yorkiem), absolwent I Gimnazjum (1929), krytyk literacki, publicysta, tłumacz, sybirak (1940–42), żołnierz I Armii Wojska Polskiego walczącej na froncie wschodnim, po II wojnie światowej współpracował z wieloma czasopismami i z Polskim Radiem, emigrant polityczny – w 1969 r. wyjechał z Polski do USA z falą tzw. emigracji pomarcowej.

 
Karwowski Antoni, imię zakonne Joachim od św. Józefa Kalasantego (8 IX 1736, Bęćków k. Grajewa – 21 IV 1821, Szczuczyn), uczeń (1754–55) i nauczyciel Kolegium Pijarskiego w Rzeszowie, pijar, tłumacz dzieł z języka francuskiego, prowincjał pijarów (1795–98).

 
Kawalec Mieczysław Marian ps. „Iza”, „Psarski”, „Żbik” (5 VII 1916, Trzciana pow. Rzeszów – 1 III 1951, Warszawa), absolwent I Gimnazjum (1934), harcerz, prawnik, żołnierz kampanii wrześniowej i ZWZ – AK w obwodzie rzeszowskim – komendant Obwodu Rzeszowskiego AK (1944–45), działacz NIE, DSZ – komendant Obwodu Rzeszów (1945), działacz WiN – członek IV Zarządu Głównego (1947), pełnił obowiązki prezesa ZG WiN (XII 1947 – I 1948), stracony w więzieniu mokotowskim.

 
Kijas Juliusz (23 IV 1899, Głogów Młp. – 7 II 1967, Kraków), absolwent II Gimnazjum (1917) i UJ w Krakowie, nauczyciel języka polskiego i historii w II Gimnazjum w Rzeszowie (1922–31), opiekun czytelni, skautów, współorganizator amatorskiego teatru „Reduta”, nauczyciel X Gimnazjum we Lwowie (po 1931), wykładowca gramatyki polskiej w Uniwersytecie Lwowskim, podczas okupacji brał udział w tajnym nauczaniu w Rzeszowie i we Lwowie, nauczyciel języka polskiego w I Państwowego Liceum i Gimnazjum (1944/45 – 1945/46), pracownik naukowy UJ (od 1946), prowadził badania w zakresie dydaktyki, historii i historii literatury, najwięcej uwagi poświęcił Trylogii Sienkiewicza.

 
Kisielewski Jan August (8 II 1876, Rzeszów – 29 I 1918, Warszawa), uczeń rzeszowskiego gimnazjum, dramaturg, eseista, krytyk literacki, największym jego sukcesem literackim były sztuki: W sieci i Karykatury.

 
Kisielewski Zygmunt ps. „Zygmunt Łukaszunas”, „Zysław” (27 III 1882, Rzeszów – 25 IV 1942, Warszawa), uczeń rzeszowskiego gimnazjum, uczestnik rewolucji 1905, współorganizator Związku Chłopskiego, żołnierz Legionów, działacz Polskiej Organizacji Wojskowej, działacz PPS (1919–25), kierował działem literackim Polskiego Radia (1928–39), autor powieści, zbiorów opowiadań, nowel, utworów z pogranicza reportażu.

 
Kloc Bronisław (16 VII 1907, Staromieście – 29 V 1970, Warszawa), absolwent I Gimnazjum (1926), prawnik, adwokat rzeszowski (1934 – 1939), działacz ZMW RP „Wici” (od 1931), SL (od 1932), p.o. prezesa ZP ZSL w Rzeszowie (1935–36), prezes ZP ZSL (1936–37), członek Rady Miasta (1939), współtwórca PSL „Nowe Wyzwolenie” (1946), poseł do Sejmu Ustawodawczego (1947–52).

 
Klus Tadeusz (18 IX 1898, Jarosław – 22 IX 1975, Kraków), uczeń I Gimnazjum (1908/09 – 1912/13, kl. I – VI), absolwent II Gimnazjum (1916), uczestnik I wojny światowej w ramach armii austriackiej, wojny polsko-ukraińskiej i wojny polsko-bolszewickiej, inżynier leśnik, podczas okupacji niemieckiej nadleśniczy w DLP w Rzeszowie, kierownik biura inspekcyjnego DLP w Rzeszowie (1944–45), autor wielu prac z inżynierii leśnictwa.
Kluziński (Klużyński, Kluzyński) Antoni, imię zakonne Idzi od św. Antoniego (18 I 1746, Spisz – 22 VII 1805, Łowicz), uczeń rzeszowskiego kolegium (1770–71), pijar (ok. 1775), nauczyciel, tłumacz, wydawca, opublikował m. in. mowy posłów Sejmu Czteroletniego i pisma Kuźnicy Kołłątajowskiej.

 
Kochowski Władysław (24 IV 1872, Trześnia k. Sandomierza – 1917, Przemyśl), absolwent rzeszowskiego gimnazjum (1891), kapelan bp. J. S. Pelczara (od 1901), rektor Małego Seminarium Duchownego w Przemyślu (1907–08), dziekan dobromilski (1911–12), rektor Hospicjum Polskiego w Rzymie (1912–15), autor licznych rozpraw z zakresu prawa kanonicznego.

 
Konarski Hieronim Franciszek, imię zakonne Stanisław od św. Wawrzyńca (30 IX 1700, Żarczyce pow. Chełmno – 3 VIII 1773, Warszawa), pijar (1717), pedagog, nauczyciel rzeszowskiego kolegium (1737–38), założyciel Collegium Nobilium w Warszawie (1740), reformator szkolnictwa pijarskiego (1750–55), pisarz polityczny, autor m. in. dzieła O skutecznym rad sposobie (wyd. 1760–63), poeta, dramaturg, tłumacz, autor podręcznika retoryki, prowadził ożywioną działalność polityczną, popierając stronnictwo Stanisława Leszczyńskiego, prowincjał zakonu pijarów (1741–42), wprowadził do nauki własny podręcznik pt. „Gramatyka łacińska”.

 
Konopka Stanisław Józef (24 V 1896 – 3 IX 1982), absolwent I Gimnazjum (1914), lekarz, historyk medycyny, żołnierz Legionów (1914–15) i armii austriackiej (1916–18), uczestnik walk o Lwów (1918–19), uczestnik kampanii wrześniowej jako lekarz, żołnierz ZWZ – AK, więzień Majdanka, Gross-Rosen i Litomierzyc, założyciel i dyrektor Głównej Biblioteki Lekarskiej w Warszawie (1945 – 1970), twórca Polskiej bibliografii lekarskiej XIX wieku.

 
Kopacz Artur Józef (28 X lub 16 X 1884, Hruszów pow. Rawa Ruska – 6 X 1962, Kraków), absolwent I Gimnazjum (1904) i Wydziału Filozoficznego UJ w Krakowie, pedagog, nauczyciel w Nowym Sączu, Trembowli, Stanisławowie, Łańcucie, Wegrowcu (Poznańskie), Słupcy (okręg Łódź), dyrektor Seminarium Nauczycielskiego Męskiego w Węgrowcu (1926), dyrektor Państwowych Kursów nauczycielskich we Lwowie (od 1928), dyrektor VII Gimnazjum we Lwowie (od 1932), podczas okupacji organizował pomoc dla ludności żydowskiej we Lwowie, kurator Okręgu Szkolnego w Rzeszowie (1945–47), pierwszy prezes zarządu Towarzystwa Przyjaciół Nauki i Sztuki w Rzeszowie (1945–47), wykładowca historii ustroju w Studium Administracyjnym w Rzeszowie (1945–47), działacz Stronnictwa Demokratycznego, dyrektor liceum bibliotekarskiego w Krakowie (po 1947).

 
Kopczyński Andrzej, imię zakonne Onufry (30 XI 1735, Czerniejew w Wielkopolsce – 14 II 1817, Warszawa), uczeń (1755) i nauczyciel retoryki kolegium rzeszowskiego (1764 i 1768), członek Towarzystwa do Ksiąg Elementarnych (od 1789), autor podręcznika Gramatyka dla szkół narodowych (1778–84), uczestnik insurekcji kościuszkowskiej (1794), więzień polityczny Austrii (1798 – 1802), działacz Towarzystwa Przyjaciół Nauk (od 1802), członek Izby Edukacyjnej w Księstwie Warszawskim (1807–11), autor pierwszej polskiej gramatyki Gramatyka języka polskiego (1817).

 
Kostecki Franciszek (1758, Tyrawa Wołoska – 13 V 1844, Kraków), wychowanek Kolegium Pijarskiego w Rzeszowie, lekarz, profesor przy katedrze medycyny Uniwersytetu Jagiellońskiego, szef katedry patologii, terapii i kliniki (1789 – 1804), dziekan wydziału lekarskiego (1809–11), współpracownik Hugona Kołłątaja.

 
Kot Stanisław (22 X 1885, Ruda pow. Ropczyce – 26 XII 1975, Edgware k. Londynu), absolwent I Gimnazjum (1904), żołnierz Legionów, profesor UJ, historyk oświaty i wychowania, działacz ludowy, współpracownik Frontu Mores (1937), ambasador Polski w Związku Radzieckim (1941–42), w rządzie polskim na emigracji: minister (1939–40 i 1942–43), minister spraw wewnętrznych (1940–41), minister informacji i dokumentacji (1943–44), ambasador Tymczasowego Rządu Jedności Narodowej w Rzymie (1945–47), po sfałszowanych wyborach w Polsce pozostał na emigracji, prezes Rady Naczelnej PSL na emigracji (1955–63). 

 
Kotowicz Jan Stefan ps. „Twardy” (18 XII 1890, Rzeszów – 15 X 1963, Rzeszów), absolwent I Gimnazjum (1910), działacz Związku Strzeleckiego (od 1912), żołnierz Legionów – uczestnik bitew m. in. pod Laskami, Borzechowem, Krzywopłotami, współorganizator Pułku Ziemi Rzeszowskiej (1918), uczestnik walk z Ukraińcami, żołnierz wojny polsko-bolszewickiej, zastępca dowódcy 17 PP w Rzeszowie (w latach 20-tych), uczestnik kampanii wrześniowej, ostatni dowódca 27 Wołyńskiej Dywizji Piechoty AK w czasie akcji „Burza”, więziony w Lublinie i we Wronkach (1945), od 1949 r. mieszkał w Rzeszowie.

 
Kotula Franciszek, s. Kazimierza (ur. 19 I 1878), Budziwój, absolwent rzeszowskiego gimnazjum (1899), członek Rady Powiatowej (1903–10).

 
Kotula Kazimierz (8 II 1880, Budziwój – 17 VII 1962, Wrocław), absolwent rzeszowskiego gimnazjum (1901) i Seminarium Duchownego w Przemyślu (1905), ksiądz, redaktor, doktor teologii (Wiedeń 1910–11), profesor Seminariów Duchownych w Przemyślu i Wrocławiu, kapelan biskupa J. S. Pelczara (1908–09), działacz kółek rolniczych, Towarzystwa Oświaty Ludowej, Towarzystwa Szkoły Ludowej i chrześcijańskich stowarzyszeń robotniczych w powiecie przemyskim, kapelan podczas walk polsko-ukraińskich o Przemyśl (1918), poseł na Sejm Ustawodawczy (1919–22), autor kilku książek.

 
Kranc Ignacy (29 VII 1854, Krosno – 4 XI 1924, Kraków), absolwent rzeszowskiego gimnazjum (1874), nauczyciel w gimnazjach w Brodach i Krakowie, przewodniczący Rady Szkolnej Okręgowej w Krakowie (1908–12), słynny matematyk, autor podręczników z arytmetyki, geometrii i tablic logarytmicznych używanych w polskich szkołach przez pół wieku, m. in. Geometrii poglądowej. Podręcznik dla niższych klas szkół średnich (1907).

 
Krogulski Roman Jan (10 VI 1868, Rzeszów – 4 XII 1936, Rzeszów), absolwent rzeszowskiego gimnazjum (1886), adwokat, prowadził kancelarię adwokacką w Rzeszowie, członek Rady Miasta (od 1895 – 1914 i 1918–36)), wiceburmistrz, burmistrz (1913–14 i 1918–35), prezydent miasta (1935–36), członek Rady Powiatowej w Rzeszowie (1910–33), zastępca prezesa Rady Powiatowej (1919–28), prezes oddziału Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół” (1906–19), przewodniczący Towarzystwa Muzeum Przemysłowego (od 1905), przewodniczący Rady Szkolnej Miejscowej (od 1913), poseł do Sejmu Krajowego i Rady Państwa (1912), członek Naczelnego Komitetu Narodowego (1914), przewodniczący Miejskiego Komitetu Narodowego (1914), honorowy obywatel Rzeszowa (1933), komisarz Polskiej Komisji Likwidacyjnej (1918–19), prezes Towarzystwa Zaliczkowego i Kredytowego w Rzeszowie (1902–29), przewodniczący sekcji propagandy w Powiatowym Komitecie Narodowym, w okresie I wojny światowej działacz w Samarytaninie Polskim i Czerwonym Krzyżu.

 
Kropiwnicki Marceli Anzelm (10 V 1810, Przyłęk pow. Kolbuszowa – 7 XII 1857, Przyłęk), absolwent rzeszowskiego gimnazjum (1829), działacz Stowarzyszenia Ludu Polskiego (od 1835), współzałożyciel (1837) i członek Rady Głównej Konfederacji Powszechnej Narodu Polskiego, więzień Kufsteinu (1837–48).

 
Krzyżanowski Julian (4 VII 1892, Stojańce k. Lwowa – 19 V 1976, Warszawa), uczeń I Gimnazjum (1903/04 – 1905/06, kl. I – III), absolwent gimnazjum w Sanoku (1911), studiował polonistykę na UJ w Krakowie (1911–14 i 1920–21), podczas I wojny światowej internowany na Syberii, historyk i teoretyk literatury, folklorysta, edytor, profesor Uniwersytetu Warszawskiego, autor wielu publikacji ze wspomnianych dziedzin, w tym wielokrotnie wznawianych podręczników i syntez literackich, członek PAU (od 1934), później PAN (1948 – czynny, 1960 – rzeczywisty), podczas okupacji nauczyciel tajnego nauczania, uczestnik powstania warszawskiego.

 
Kubicki Józef ps. „Poręba” (1 V 1879, Babica – 3 VI 1948, Rzeszów), absolwent rzeszowskiego gimnazjum (1901), żołnierz I wojny światowej, wicestarosta rzeszowski, prawnik, działacz PSL „Piast”, członek zarządu powiatowego SL (od 1931), sekretarz tego zarządu (od 1935), organizator strajku chłopskiego (1937), działacz SL „Roch” (od 1940), powiatowy delegat Rządu w Rzeszowie (1943), członek Powiatowej Rady Narodowej (od VIII 1944), skarbnik Zarządu Wojewódzkiego PSL (1945–47).

 
Kulanowski Stanisław (6 XII 1892, Grodzisko Dolne k. Leżajska – 29 X 1957, Grodzisko Dolne), kapłan diecezji przemyskiej (1918), wychowawca młodzieży, katecheta w Ulanowie i Zarzeczu (1920–24), wikariusz parafii farnej w Rzeszowie (od 1924), nauczyciel religii w kilku rzeszowskich szkołach powszechnych i średnich, działacz wielu regionalnych towarzystw, tymczasowy katecheta w I Gimnazjum (od 1930), katecheta w tymże gimnazjum (1931–50), prefekt Bursy Gimnazjalnej (1930), dyrektor Bursy Gimnazjalnej (1931 – 1950, z krótkimi przerwami podczas okupacji), obrońca bursy, więzień polityczny Zakładu Karnego w Rzeszowie (1950–52).

 
Kulesza Witold (13 XII 1891, Jersey City w USA – 1938), absolwent I Gimnazjum (1910), profesor i kierownik Zakładu Botaniki i Fitopatologii w Uniwersytecie Poznańskim.

 
Kuś Andrzej (6 XI 1884, Babica – 11 VIII 1958, Rzeszów), absolwent I Gimnazjum (1906) i Uniwersytetu Lwowskiego (1910), doktor filologii klasycznej i archeologii (1918), nauczyciel IV Gimnazjum we Lwowie, V Gimnazjum we Lwowie, Gimnazjum w Stanisławowie (do 1916), nauczyciel języka polskiego, łacińskiego, greckiego, propedeutyki filozofii, historii, nauki o Polsce i świecie w I Gimnazjum w Rzeszowie (1916–24 i 1944–49), nauczyciel języka łacińskiego i historii w II Gimnazjum w Rzeszowie (1923–28 i 1944–49), nauczyciel gimnazjów w Stanisławowie, Katowicach, Nowym Bytomiu i Cieszynie, Gimnazjum i Liceum Handlowego w Rzeszowie (po 1949) podczas okupacji organizator tajnego nauczania w powiecie rzeszowskim, działacz PSL-Piast (1918–31) – przewodniczący Zarządu Powiatowego w Rzeszowie (do 1928), działacz SL (1931–45), Batalionów Chłopskich i AK (1940–45), PSL (1945–47) – członek Tymczasowego Zarządu Wojewódzkiego (1946–47), działacz WiN, więzień polityczny (5–7 VII 1946, IX 1946 – III 1947 i 1950).

 
Kwaśniewski Józef Teofil (1792, Staszów – 12 XII 1867, Warszawa), absolwent gimnazjum rzeszowskiego (1809), lekarz okręgu Wolnego Miasta Krakowa (1825–35), profesor Wydziału Lekarskiego UJ, kierownik Katedry Położnictwa, Ginekologii i Pediatryki, jeden z pionierów anestezjologii.

 
Kwolek Jan (13 XII 1885, Kraczkowa – 20 V 1958, Przemyśl), absolwent I Gimnazjum (1904) i Seminarium Duchownego w Przemyślu (1910), ksiądz, historyk, archiwista, długoletni pracownik Kurii Biskupiej w Przemyślu: notariusz sądu, sekretarz konsystorza (1916–24), sędzia (1924–34), oficjał sądu (1934–58), kanclerz Kurii Biskupiej (1933), profesor prawa kanonicznego w Wyższym Seminarium Duchownym w Przemyślu (1918–58), dyrektor przemyskiego Archiwum Diecezjalnego (1917–55), współorganizator i wiceprezes Towarzystwa Przyjaciół Nauk w Przemyślu, szambelan papieski (1931), autor cennych prac naukowych.

 
Kyc Władysław ps. „Jan”, „Waga” (29 IX 1907, Rzeszów – ok. 3 XI 1943, Złotniki k. Mielca), absolwent I Gimnazjum (1927), żołnierz ZWZ (od 1941) i AK, przy ul. Dymnickiego prowadził skład opału, w którym zorganizował składnicę i punkt rozdzielczy konspiracyjnego pisma „Na Posterunku”, prowadził tajne nauczanie, więzień Zamku Rzeszowskiego (1943) i Montelupich w Krakowie, po bestialskim śledztwie rozstrzelany w Złotnikach.

Lercel Władysław (22 XII 1840, Strzyżów – 4 I 1928, Rzeszów), absolwent rzeszowskiego gimnazjum (1861) i Uniwersytetu Lwowskiego, nauczyciel języka polskiego, łacińskiego, greckiego, historii i geografii w rzeszowskim gimnazjum (1866–78 i 1886–99), dyrektor tegoż gimnazjum (1886–99), członek Rady Miejskiej (1893–99), inspektor okręgowy szkół ludowych w Bochni (po 1878), nauczyciel IV Gimnazjum we Lwowie, wydał Przykłady do tłumaczenia z języka łacińskiego na polski i z polskiego na łaciński (1872).

 
Litwiński Walenty (8 II 1778 lub 1777, Rzeszów – 6 I 1823, Kraków), absolwent rzeszowskiego gimnazjum (1793), prawnik, rektor UJ (1814 – 1821), założyciel i prezes Towarzystwa Naukowego Krakowskiego (1815), autor prac z zakresu procedury cywilnej i praw galicyjskich.

 
Liwo Józef (7 VI lub 4 VI 1885, Ropczyce – 10 IX 1939, Tuczempy k. Jarosławia), absolwent I Gimnazjum (1906), żołnierz I wojny światowej w ramach armii austriackiej, wojny polsko-ukraińskiej i polsko-bolszewickiej, prowadził kancelarię adwokacką w Rzeszowie (od 1923), redaktor tygodnika „Ziemia Rzeszowska” (1924–28), członek Zarządu Komisarycznego Rzeszowa (1926–27), członek Rady Miejskiej (1934–39), działacz regionalnych stowarzyszeń, poseł na Sejm (1930–35), poległ podczas kampanii wrześniowej.

 
Liwo Mieczysław Tadeusz Józef ps. „Milik”, „Jezierski” (18 VIII 1914, Mielec – 27 V 1978, Gdańsk), absolwent I Gimnazjum (1932), prawnik, uczestnik kampanii wrześniowej, żołnierz ZWZ i AK – uczestnik powstania warszawskiego, aplikant w kancelarii adwokackiej Józefa Winscha w Rzeszowie (1946–47), działacz WiN na Rzeszowszczyźnie – kierownik WiN na miasto Rzeszów (1946), zastępca kierownika Rejonu WiN Rzeszów (1946), później kierownik Rejonu WiN Rzeszów, więzień Wronek i Strzelec Opolskich (1947–57).

 
Lubomirski Aleksander Jakub herbu Szreniawa (1695 – 1772), syn Hieronima Augustyna i Konstancji Bokumówny, absolwent Kolegium Pijarskiego w Rzeszowie, generał w armii saskiej, z Rzeszowem związany do 1726 , po podziale dóbr rodzinnych w 1726 otrzymał klucz błażowski, oddał się karierze wojskowej służąc Augustowi II, a później Augustowi III Wettinowi.

 
Lubomirski Antoni herbu Szreniawa (1718 – 1782), wnuk Stanisława Herakliusza, syn Józefa i Teresy z Mniszchów, uczeń rzeszowskiego kolegium, właściciel dóbr przeworskich (od 1745), wojewoda lubelski (po 1745) i krakowski (1778), kasztelan krakowski (1779).

 
Lubomirski Hieronim Augustyn herbu Szreniawa (ok. 1647, Rzeszów – 20 IV 1706, Rzeszów), syn Jerzego Sebastiana i Konstancji Ligęzianki, dziedzic dóbr rzeszowskich, wychowanek Kolegium Pijarskiego w Rzeszowie, doprowadził do wydania przez papieża aktu erekcyjnego Kolegium (1668) i zagwarantował materialne podstawy jego funkcjonowania (1673), uczestnik walk z: Kozakami i Tatarami (1668, 1671), Turkami (Chocim 1673, Lesienice, Kamieniec, Żórawino 1676, Preszburg 1683, Wiedeń 1683 , Parkany 1683, walki pod Budą 1684–85), Szwedami (Kliszów 1702), marszałek Sejmu (1681), podskarbi wielki koronny (1692), hetman polny koronny (1702), hetman wielki koronny (1702), zamierzał zostać królem (1704), właściciel Wiśnicza, Jarosławia i Rzeszowa, jego serce zostało zamurowane w północnej ścianie kościoła oo. Pijarów.

 
Lubomirski Jerzy (28 V 1817 Wiedeń – 25 V 1872 Kraków), polityk galicyjski, uczeń rzeszowskiego gimnazjum, ordynat przeworski, przewodniczący deputacji polskiej do Wiednia, która przedstawiła cesarzowi postulaty mieszkańców Galicji (III 1848), zastępca przewodniczącego na zjeździe słowiańskim w Pradze (1848), zwolennik austroslawizmu, poseł do parlamentu austriackiego w Wiedniu i Kromieryżu (1848–49), kurator biblioteki Ossolineum we Lwowie (1850–51 i 1869–72, faktycznie od 1847), poseł do Sejmu Krajowego (1861–66), członek dziedziczny austriackiej Izby Panów (od 1861), współzałożyciel Akademii Umiejętności w Krakowie (1871).

 
Lubomirski Jerzy Ignacy herbu Szreniawa (1687 – 19 VII 1753, Rzeszów), najstarszy syn Hieronima Augustyna i Konstancji Bokumówny, trzeci dziedzic Rzeszowa z rodu Lubomirskich, absolwent Kolegium Pijarskiego w Rzeszowie, uczestnik konfederacji sandomierskiej (1704) i walk ze Szwedami (1709), stronnik Augusta II podczas konfederacji tarnogrodzkiej (1715), stronnik Augusta III podczas jego walk ze Stanisławem Leszczyńskim (1733–35), chorąży koronny (1746), dziedzic dóbr rzeszowskich, stworzył z Rzeszowa ważny ośrodek życia kulturalnego i towarzyskiego.

 
Lubomirski Jerzy Sebastian herbu Szreniawa (1616 – 31 I 1667 Wrocław), syn Stanisława i Zofii Ostrogskiej, właściciel Rzeszowa, założyciel Kolegium Pijarskiego w Rzeszowie, wielokrotny poseł na sejm, marszałek sejmu, marszałek wielki koronny (od 1650), hetman polny koronny (od 1657), uczestnik wojen z Kozakami (bitwa pod Piławcami 1648 r., wyprawa zborowska 1649 r., bitwy pod: Beresteczkiem 1651 r., Batohem 1652 r., Słobodyszczami 1660 r.), Szwedami (walki w Widłach Wisły i Sanu 1656 r., zdobycie Sandomierza 1656 r., Warszawy 1656 r., Krakowa 1657 r., Torunia 1658 r., Grudziądza 1659 r.), Siedmiogrodzianami (wyprawa na Siedmiogród 1657 r.), Moskwą (operacja pod Cudnowem 1660 r.), dwukrotnie podejrzewany o chęć zgłoszenia swojej kandydatury na króla (1655 i w latach 1663 – 1665), przeciwnik elekcji vivente rege, przywódca rokoszu przeciwko królowi (bitwy pod Częstochową 1665 r. i Mątwami 1666 r.).

 
Lubomirski Stanisław Herakliusz herbu Szreniawa (1641 lub 1642 – 1702), syn Jerzego Sebastiana i Konstancji Ligęzianki, wychowanek rzeszowskich pijarów, marszałek wielki koronny (od 1676), pisarz polityczny, poeta, komediopisarz, dramatopisarz, w latach osiemdziesiątych XVII w. w swojej rezydencji w Jazdowie (Ujazdowie) stworzył ośrodek życia literacko-artystycznego.

 
Lubomirski Stanisław herbu Szreniawa (1720 – 1783 Łańcut), absolwent Kolegium Pijarskiego w Rzeszowie, marszałek wielki koronny, dziedzic dóbr łańcuckich (1745).

 
Ładowski Stanisław Remigiusz (1738 – 1798), pijar, nauczyciel, uczył w Kolegium Pijarskim w Rzeszowie (1760 – 1762), tłumacz literatury francuskiej, autor pierwszej napisanej po polsku Historii naturalnej Królestwa Polskiego (1783).

 
Łańcucki Józef Wincenty, imię zakonne Józef Kalasanty (22 VI 1756 – 27 XII 1841), uczeń rzeszowskiego kolegium (1773 – 1774), pijar (od 1769), wybitny teolog i kaznodzieja, mówca, rektor Uniwersytetu Jagiellońskiego, prezes Towarzystwa Naukowego Krakowskiego, członek Komisji Organizacyjnej opracowującej konstytucję Królestwa Polskiego, członek Senatu Wolnego Miasta Krakowa, publikował kazania i mowy oraz bajki.

 
Łastowiecki Piotr (ur. 14 V 1860), Lipnik, absolwent rzeszowskiego gimnazjum (1878), właściciel majątku w Hadlach, członek Rady Powiatowej (1903–10).

 
Łopuszański Tadeusz Jan Paweł (15 I 1874, Lwów – 19 IV 1955, Chorzów), absolwent Gimnazjum św. Anny w Krakowie (1891) i Uniwersytetu Jagiellońskiego ((1895), nauczyciel Gimnazjum św. Anny w Krakowie, I Szkoły Realnej w Krakowie (do 1899), nauczyciel matematyki, fizyki, propedeutyki filozofii w rzeszowskim gimnazjum (1898/99 – 1902/03), nauczyciel II Szkoły Realnej w Krakowie (1903–09), inspektor szkół ludowych w Krakowie (1909–12 i 1914–15), organizator szkolnictwa polskiego na Śląsku Cieszyńskim z polecenia TSL, inspektor w Lublinie (1915–17), naczelnik w Departamencie Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego Tymczasowej Rady Stanu (1917–18), minister wyznań religijnych i oświecenia publicznego w rządzie Leopolda Skulskiego (1919–20), podsekretarz stanu w tym ministerstwie (1920–27), reformator szkolnictwa, dyrektor eksperymentalnego Gimnazjum i Liceum im Sułkowskich w Rydzynie (od 1928), podczas okupacji organizator tajnego nauczania w Krakowie.

 
Łoziński Czesław (ur. 1816), adiunkt lwowskiego gimnazjum (1845), nauczyciel języka łacińskiego, greckiego, niemieckiego i matematyki w rzeszowskim gimnazjum (1845/46 – 1850/51 i 1857/58 – 1863/64), stworzył księgozbiór biblioteczny przeznaczony dla uczniów i nauczycieli (1846–49), nauczyciel gimnazjum w Tarnopolu (od 1851).

 
Łukasiewicz Ignacy Jan Józef (8 III 1822, Zaduszniki k. Mielca – 22 II 1882, Chorkówka k. Krosna), uczeń rzeszowskiego gimnazjum (1832–36), pracownik apteki Hübla, członek Sprzysiężenia Demokratów Polskich (1845), spiskowiec 1846 r., więzień polityczny (Rzeszów, Lwów 1846 – 1847), farmaceuta, chemik, wynalazca lampy naftowej (1853), twórca przemysłu naftowego, współzałożyciel pierwszej kopalni naftowej w Bóbrce (1854) wynalazca świdra ręcznego do kruszenia twardego podłoża (1860), toksykolog, poseł na Sejm Krajowy (1876–82), społecznik, filantrop, szambelan papieski (1873), propagator zdrowego odżywiania i zdrowego trybu życia.

 
Łukaszkiewicz Julian Antoni (14 XII 1857, Rzeszów – 3 XI 1937, Rzeszów), absolwent rzeszowskiego gimnazjum (1878), działacz społeczny, założyciel fundacji, której celem było udzielanie zapomóg dzieciom rzeszowskich szewców (powstała w 1896 r., rozpoczęła działalność statutową w 1906 r.), uczestnik prac przygotowawczych do plebiscytu na Śląsku, publicysta, autor ok. 70 książek i broszur adresowanych głównie do ludu i młodzieży, założyciel Zakładu Wychowawczego dla Chłopców pw. św. Antoniego przy ul. Dąbrowskiego (1932–37), współzałożyciel Towarzystwa Regionalnego Ziemi Rzeszowskiej i Muzeum Rzeszowskiego (1935).
Mach Sebastian (ur. 14 I 1844, Budy Łańcuckie), absolwent rzeszowskiego gimnazjum (1871), powstaniec 1863 r.

 
Maciołek Józef ps. „Żuraw” (28 II 1900, Futoma pow. Rzeszów – 24 XII 1973, Londyn), uczeń rzeszowskiego gimnazjum (krótko), żołnierz I wojny światowej w ramach armii austriackiej i wojny polsko–bolszewickiej, działacz SL (od 1938), żołnierz kampanii wrześniowej, ZWZ, AK, działał w okolicach Błażowej, komendant Podobwodu Rzeszów-Południe (1944–45), działacz NIE, DSZ, WiN – zastępca prezesa Obszaru Południowego (1945–46), emisariusz do Wielkiej Brytanii (1946), kierownik Delegatury Zagranicznej WiN (1946–54).

 
Madeyski Stanisław Jerzy (24 IV 1841, Sieniawa – 19 VI 1910, Lussin-Grande na wyspie Lussino), absolwent rzeszowskiego gimnazjum (1860), uczestnik powstania styczniowego, prawnik, poseł do Rady Państwa w Wiedniu (1879–98) i do Sejmu Krajowego (1883–1901), dwukrotny rektor UJ (1892 i 1893), minister wyznań i oświaty (1893–95), członek Trybunału Państwa (1898), dożywotni członek Izby Panów w Radzie Państwa (od 1899) i jej prezydent (1908).

 
Magryś Władysław (ur. 22 II 1897, Zabratówka), uczeń rzeszowskiego gimnazjum (krótko), żołnierz I wojny światowej w ramach armii austriackiej, służył w Żandarmerii Sądowej w Rzeszowie, będącej zaczątkiem Policji Państwowej (1918), żołnierz wojny polsko-bolszewickiej, na początku XXI w. był najstarszym żyjącym żołnierzem w garnizonie rzeszowskim (w Wólce Handzlowskiej).

 
Malawski Alojzy (ur. 29 IV 1841, Stara Wieś), członek organizacji powstańczej gimnazjalistów, na której czele stał Stanisław Spiess, absolwent rzeszowskiego gimnazjum (1862), powstaniec 1863 r. – walczył w oddziale żuawów śmierci i oddziale Antoniego Jeziorańskiego, ukończył prawo na UJ, adwokat Sądu Obwodowego w Tarnowie.

 
Malicki Tomasz (24 XII 1885, Łukawiec – 1939), absolwent I Gimnazjum (1908), działacz gimnazjalnych kół niepodległościowych, Polskiej Organizacji Wojskowej (1915–18), starosta w Tarnowie (1919–20) i w Krakowie (1921), zastępca starosty w Tarnopolu (1925), komisarz w Trembowli (1925–26), polityk związany z sanacją, starosta w Tarnopolu (1926–37), wojewoda tarnopolski (1937–39); zginął w 1939 r.

 
Marcinkiewicz Jan ur. 20 X 1852 , Białobrzegi, absolwent rzeszowskiego gimnazjum (1874), członek Rady Miejskiej (1903–14, 1818–25) i Zarządu Miejskiego (1919–25), członek Zarządu Komisarycznego, tzw. Rady Przybocznej burmistrza Rzeszowa (1914–18).

 
Markiewicz Michał (1831, Korczyna – 1905), absolwent rzeszowskiego gimnazjum (1852), nauczyciel języka polskiego, propedeutyki filozofii, geografii, historii, geografii i historii (jeden przedmiot), historii kraju rodzinnego (dziejów ojczystych) w rzeszowskim gimnazjum (1875/76 – 1888/89), po spolonizowaniu szkolnictwa w Galicji zaadoptował (przełożył i uzupełnił) szereg podręczników niemieckich, przełożył m. in. trzy tomy historii powszechnej Antoniego Gindelego Dzieje powszechne dla wyższych klas szkół średnich (wydanie I: 1878–79, wydanie II: 1885) oraz podręcznik Wacława Tomka Dzieje monarchii austryjackiej (1877).

 
Matakiewicz Antoni Mikołaj (5 XII 1784, Łańcut – 29 XII 1844), absolwent rzeszowskiego gimnazjum (1803), dziekan na Wydziale Prawa UJ (1835–37), rektor UJ (1837–39), prezes Towarzystwa Naukowego Krakowskiego (1838–39), reprezentował UJ w Sejmie Rzeczypospolitej Krakowskiej, członek Komitetu Budowy Kopca Tadeusza Kościuszki.

 
Matłosz Józef (5 IV /lub 6 III/1886, Żarnowa k. Strzyżowa – 14 V 1955, Bydgoszcz), absolwent I Gimnazjum (1909), żołnierz I wojny światowej w ramach Legionu Wschodniego (1914) i armii austriackiej, dziennikarz, działacz Związku Ludowo Narodowego (1919–28), później Stronnictwa Narodowego (1928–39), poseł na Sejm (1922–27 i 1930–35), podczas okupacji pełnomocnik Rady Głównej Opiekuńczej w powiecie chełmskim.

 
Maurer Roman (4 VIII 1852, Rzeszów – 19 III 1884, Brody), absolwent rzeszowskiego gimnazjum (1871) i Uniwersytetu Lwowskiego (1875), doktor historii, nauczyciel gimnazjów we Lwowie (od 1876) i Brodach (od 1879), autor pionierskich prac z zakresu mediewistyki i dyplomatyki.

 
Zdzisław Maurycy Maurer (1877 5 IX, Trzęsówka – 1951), lekarz rzeszowski, radca w Miejskim Biurze Sanitarnym (od 1914), dyrektor Wydziału Zdrowia Publicznego w Rzeszowskim Zarządzie Miejskim (w okresie międzywojennym), ponadto pracował w szpitalu i prowadził praktykę prywatną, rzeszowski lekarz miejski (po 1945).

 
Mazanek Jan (17 V 1858, Głogów – 1915), absolwent rzeszowskiego gimnazjum (1878), ksiądz (1882), profesor teologii i filozofii w Seminarium Duchownym w Przemyślu (1882–1904), profesor teologii moralnej na UJ (od 1908).

 
Meier Józef (1743 – 1825, Kraków), student logiki i nauk humanistycznych w zakonie pijarów w Rzeszowie (od 1759), publicysta, redaktor, działacz Kuźnicy Kołłątajowskiej, radykalny polityk podczas insurekcji kościuszkowskiej, działacz Deputacji Polskiej (1796), agitował za konfederacją napoleońską na Litwie (1812).

 
Meir Jaari (1897 – 1987), uczeń I Gimnazjum, po I wojnie opuścił miasto, kilkukrotny delegat na kongresy syjonistyczne, poseł w parlamencie Izraela, działacz Związku Żydów Rzeszowa w Izraelu. 

 
Melicher Jan (1783 – 1840), nauczyciel gimnazjum w Linzu (do 1809), nauczyciel retoryki, stylu i języka greckiego w rzeszowskiego gimnazjum (1809/10 – 1828/29), prefekt tegoż gimnazjum (1811–29).

 
Melicher Ludwik Józef (1816 – 1871), absolwent rzeszowskiego gimnazjum (1832), syn prefekta tegoż gimnazjum, światowej sławy lekarz medycyny rehabilitacyjnej w Wiedniu, założyciel pierwszego w Austrii Instytutu Ortopedyczno-Gimnastycznego rehabilitacyjnej gimnastyki szwedzkiej w Wiedniu (1851) i Towarzystwa Sportowego (1862).  

 
Michalski Jerzy Jakub (18 III 1870, Jarosław – 24 XI 1956, Kraków), absolwent rzeszowskiego gimnazjum (1888) i Wydziału Prawa UJ, profesor skarbowości, dyrektor Banku Krajowego Galicji i Lodomerii we Lwowie (1911–24), poseł na Sejm Krajowy we Lwowie, minister skarbu (1921–22), poseł na Sejm (1922–27), dyrektor naczelny Polskiego Banku Krajowego (od 1924), członek Rady Finansowej przy Ministrze Skarbu (od 1926).

 
Mirandola Franciszek, właść. Franciszek Czesław Pik (13 XII 1871, Krosno – VI 1930, Kraków), uczeń rzeszowskiego gimnazjum, pracował w aptece „Pod Nadzieją” u Antoniego Karpińskiego, później przeniósł się do Krakowa, pracował w aptekach w Krakowie i kilku miastach Podkarpacia, działacz PPS, po I wojnie całkowicie oddał się literaturze, poeta, prozaik, tłumacz, przetłumaczył ok. 200 tomów prozy włoskiej, francuskiej, angielskiej, niemieckiej i skandynawskiej.

 
Momidłowski Stefan (21 VII 1872, Rzeszów – 13 X 1958, Przemyśl), absolwent rzeszowskiego gimnazjum (1890) i Seminarium Duchownego w Przemyślu, kapłan diecezji przemyskiej (od 1894), wicerektor (1923–24), później rektor Seminarium Duchownego w Przemyślu (1924–28), dyrektor Muzeum Diecezjalnego w Przemyślu (1905–49), publicysta, działacz wielu lokalnych stowarzyszeń, honorowy prałat papieski (1925), dziekan infułat przemyskiej Kapituły Katedralnej (1931), honorowy obywatel Przemyśla (1944).

 
Morawski Szczęsny właść. Murawski Feliks Jan Nepomucen, ps. Bonifacy Arbuzowski (5 V 1818, Rzeszów – 10 IV 1898 Stary Sącz), absolwent rzeszowskiego gimnazjum (1835), historyk, pisarz, malarz, etnograf, lingwista, kolekcjoner, członek Gwardii Narodowej we Lwowie (1848), autor m. in. powieści historycznej Pobitna pod Rzeszowem. Powieść prawdziwa z czasów konfederacji barskiej z r. 1769 (Kraków 1864), podczas pobytu w Rzeszowie sporządzał rysunki zabytków historycznych i malował obrazy m. in. Trójca Święta w kościele pw. Świętej Trójcy.

 
Moszczyński Emanuel hr (25 XII 1843, Kraków – 16 II 1863, Miechów), członek organizacji powstańczej gimnazjalistów, na której czele stał Stanisław Spiess, absolwent rzeszowskiego gimnazjum (1862), powstaniec 1863 r. – walczył w oddziale żuawów śmierci płka Franciszka Rochenbruna, poległ w randze kapitana pod Miechowem.

 
Nabielak Ludwik (16 XII 1804, Stobierna – 14 XII 1883, Paryż), absolwent rzeszowskiego gimnazjum (1821), uczestnik spisku podchorążych, uczestnik powstania listopadowego – dowódca oddziału cywilnego podczas ataku na Belweder, uczestnik bitew pod Grochowem, Iganiami i Ostrołęką, działacz Towarzystwa Demokratycznego Polskiego, dyrektor gazowni w Barcelonie (1843–48), aktywny uczestnik życia politycznego i społecznego emigracji polskiej, wiceprezes Komitetu Pomocy Polakom Ofiarom Wojny (1870–71), publicysta, historyk, inżynier górnik, dyrektor fabryki gazu w Nimes (1857–62). 

 
Nemethy Ludwik Edler (5 VIII 1779 – 3 VIII 1836, Rzeszów), Węgier z pochodzenia, starosta rzeszowski i jednocześnie dyrektor gimnazjum (1823–36), z jego inicjatywy wyremontowano i rozbudowano budynek gimnazjum (uroczyste poświęcenie 1835), pobłażliwie potraktował uczestników powstania listopadowego i wydarzeń 1833 r., na jego wniosek cesarz zatwierdził fundację (1835), która przyznawała stypendia dla ubogich uczniów pochodzenia szlacheckiego z cyrkułu (okręgu) rzeszowskiego (do 1899). 

 
Nikloborc Władysław (2 I 1889, Wadowice – 1 III 1948, Warszawa), uczeń rzeszowskiego gimnazjum (do 1912), żołnierz Legionów i wojny polsko-bolszewickiej, matematyk, profesor, pracownik kolejno: Politechniki Lwowskiej, Politechniki Warszawskiej, Uniwersytetu Lwowskiego i Uniwersytetu Warszawskiego, członek PAU, twórca teorii funkcji hiperharmonicznych.

 
Nizioł Andrzej (1838, Morawica k. Krakowa – 1896, Kraków), pedagog, uczył łaciny i greki w rzeszowskim gimnazjum (1859–71), dyrektor Seminarium Nauczycielskiego (1871–85), zainicjował urządzanie wieczorków literacko-muzycznych na terenie szkoły, prezes Towarzystwa Zaliczkowego (1871–75) i wiceprezes (1877–84), członek Rady Miejskiej (1870–75).

 
Nogaj Józef (3 III 1856, Blizne pow. Brzozów – 11 XI 1926, Lwów), absolwent rzeszowskiego gimnazjum (1875) i Uniwersytetu Lwowskiego (1879), nauczyciel IV Gimnazjum we Lwowie (1886–89), gimnazjum w Tarnopolu (1890–95), V Gimnazjum we Lwowie (1895–98), dyrektor I Gimnazjum w Rzeszowie (1899–1905), nauczyciel języka polskiego i historii kraju rodzinnego w tymże gimnazjum, dyrektor V Gimnazjum we Lwowie (od 1905), radca szkolny i wizytator prywatnych żeńskich szkół średnich lwowskich (od 1912), działacz wielu regionalnych stowarzyszeń, m. in. prezes Koła Rzeszowskiego Towarzystwa Nauczycieli Szkół Wyższych i Średnich, członek Towarzystwa Literackiego im. A. Mickiewicza, zastępca przewodniczącego Komisji dla Nauczycieli Szkół Ludowych (Lwów, Rzeszów), autor kilku prac naukowych.

 
Nowaczyński Adolf (9 I 1876, Podgórze – 3 VII 1944, Warszawa), uczeń rzeszowskiego gimnazjum, poeta, dramaturg, satyryk, publicysta, żołnierz Legionów, działacz Narodowej Demokracji, w okresie okupacji więzień Pawiaka, akcja jednego z jego dramatów rozgrywa się w okolicach Rzeszowa: Smocze gniazdo albo wybawienie diabła ze szlacheckiej opresji. Dramat z czasów Zygmuntowskich (1905).

 
Nowak Anatol Wincenty (12 X 1862, Kańczuga – 5 IV 1933, Przemyśl), uczeń rzeszowskiego gimnazjum, ksiądz (1885), działacz społeczny, rektor Seminarium Duchownego (1901–12), ordynariusz diecezji przemyskiej (od 1924), asystent tronu papieskiego, szambelan papieski, prałat domowy Ojca Świętego i hrabia św. Kościoła Rzymskiego.

 
Nowak Józef (1913 2 II, Łukawiec – 1941 po IV), absolwent I Gimnazjum (1932) I Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie, pracownik Prokuratorii Generalnej Skarbu w Warszawie, żołnierz kampanii wrześniowej, deportowany w głąb Związku Radzieckiego (IV 1941), zaginął bez wieści.

 
Nowak Leszek Stanisław ps. „Leszek”, „Elan” (26 VII 1915, Wiedeń – I 1981, Olsztyn), absolwent I Gimnazjum (1934), prezes Koła Młodzieży Wszechpolskiej na Politechnice Lwowskiej (1938–39), działacz Stronnictwa Narodowego i Narodowej Organizacji Wojskowej – komendant placówki NOW w powiecie rzeszowskim (1943–44), wiceprezes Zarządu Powiatowego SN w Rzeszowie (1945), wiceprezes Zarządu Podokręgu SN w Rzeszowie (1946), ukrywał się na Ziemiach Odzyskanych (1946–49), więziony w Przemyślu, Rzeszowie, Sieradzu, Rawiczu i Wronkach (1949–55).

 
Nowostawski Franciszek (17 I 1875, Bażanówka pow. Sanok – 30 VIII 1952, Korczyna pow. Krosno), nauczyciel języka polskiego, łacińskiego i greckiego w I Gimnazjum (1902/03 – 1903/04), nauczyciel języka polskiego, łacińskiego i historii w II Gimnazjum (1904–31 z przerwami w latach), nauczyciel Prywatnego Realnego Gimnazjum Żeńskiego, żołnierz I wojny światowej w ramach armii austriackiej, autor tomików wierszy i cyklu niepublikowanych opowiadań dotyczących okupacji niemieckiej i sowieckiej.

 
Obermaier Michał, imię zakonne Fulgenty (1735 – 1783), wychowanek rzeszowskiego kolegium, współautor sześciotomowego zestawu prawa zwanego Wielkim zbiorem pijarskim.

 
Okoń Eugeniusz Stefan (25 XII 1881, Radomyśl n. Sanem – 19 I 1949, Olszany, Dolny Śląsk), absolwent rzeszowskiego gimnazjum (1902) i Seminarium Duchownego w Przemyślu (1906), ksiądz, poseł do Sejmu Krajowego (od 1913), organizator wystąpień chłopskich (tzw. Republika Tarnobrzeska – XI 1918 r.), organizator i prezes Chłopskiego Stronnictwa Radykalnego (1919–28), poseł na Sejm (1919–27), więzień polityczny (1919 i 1927–28); podczas okupacji hitlerowskiej organizował akcje pomocy Żydom.

 
Olcyngier Leopold (1805, Kielnarowa – 30 V 1884, Tyczyn), absolwent rzeszowskiego gimnazjum (1821), ksiądz (1828), katecheta gimnazjalny w Rzeszowie (po 1828), proboszcz w Tyczynie (1831–84), dziekan rzeszowski (1840–83), poseł na Sejm Krajowy, działacz wielu towarzystw, m. in. Towarzystwa Ekonomicznego we Lwowie i Towarzystwa Rolniczego w Krakowie, odznaczony przez cesarza Złotym Krzyżem Zasługi z Koroną (1850), honorowy obywatel Rzeszowa (29 II 1860), powiatowy inspektor szkół ludowych, członek rad gminnych w Tyczynie i Kielnarowej. 

 
Osiński Kazimierz, znany jako Józef Herman (4 III 1738, Dobrzyków k. Płocka – 13 III 1802, Warszawa), uczeń Kolegium Pijarskiego w Rzeszowie (1758–59), następnie nauczyciel tegoż Kolegium (1778, 1783–86), organizator pierwszej pracowni chemicznej w Collegium Nobilium, fizyk, chemik, botanik, autor wielu publikacji naukowych i podręcznika do fizyki, nagrodzony przez króla Stanisława Augusta medalem „Merentibus”, jeden z założycieli Towarzystwa Przyjaciół Nauk (1800).

 
Ostrowski Dezydery (5 VI 1869, Kurowce – 31 VII 1941, Warszawa), nauczyciel gimnazjum w Jaśle (1895–97), Samborze (1897–1900), Podgórzu (1900–05), Św. Jacka w Krakowie (1905–08), kierownik filii VII Gimnazjum we Lwowie (1908–10), kierownik Gimnazjum im. Franciszka Józefa we Lwowie (1910–12), kierownik I Gimnazjum w Rzeszowie (IX 1911 – II 1914), dyrektor I Gimnazjum (III – IX 1914 i IX 1915 – 1920), członek Rady Przybocznej burmistrza rzeszowskiego (1916–18), dyrektor II Gimnazjum w Rzeszowie (mianowany w X 1912), członek Rady Szkolnej Okręgowej (1913–14), delegat Rady Szkolnej Krajowej do Wydziału szkół przemysłowych uzupełniających w Rzeszowie (1913–14), członek Rady Przybocznej (1916–18), dyrektor Gimnazjum Św. Magdaleny w Poznaniu (1920–31), pracownik Ministerstwa Wyznań i Oświecenia, nauczyciel Gimnazjum Św. Jacka w Warszawie.

 
Ostrowski Teodor, imię zakonne również Teodor (1750 – 1782), wychowanek rzeszowskiego kolegium (1768–70), pijar, pedagog, publicysta znawca prawa i przyrody, autor dzieł prawniczych, m. in. pracy Prawo cywilne albo szczególne narodu polskiego z statutów i konstytucyi koronnych i litewskich zebrane i rezolucjami Rady Nieustającej objaśnione, z dodatkami prawa kanonicznego, magdeburskiego, chełmskiego.

Pańczak Władysław ps. „Adam” (17 VIII 1893, Rzeszów – 15 XII 1945, Rzeszów), absolwent Seminarium Nauczycielskiego w Rzeszowie (1913), ukończył Wyższy Kurs Nauczycielski we Lwowie (1924), Państwowy Instytutu Robót Ręcznych w Warszawie (1931) żołnierz I wojny światowej w ramach armii austriackiej i wojny polsko-bolszewickiej, nauczyciel szkół powszechnych w powiecie rzeszowskim (1913, 1920–24) i w Rzeszowie (po 1924), Seminarium Nauczycielskiego Męskiego (do 1936), nauczyciel zajęć praktycznych i rysunków w I Gimnazjum w Rzeszowie (1936/37 – 1938/39), sekretarz koła TSL w Rzeszowie, żołnierz kampanii wrześniowej, ZWZ-AK Obwodu i Inspektoratu Rzeszowskiego, podczas okupacji pracował w Urzędzie Pracy w Rzeszowie, nauczyciel w tajnym nauczaniu w zakresie szkoły średniej.

 
Papczyński Jan, imię zakonne Stanisław (18 V 1631, Podegród k. Nowego Sącza – 17 IX 1701, Góra Kalwaria), ksiądz (1661), pijar, pisarz religijny, profesor retoryki w Kolegium Pijarskim w Rzeszowie (1656–57, 1660–62), założyciel Zgromadzenia Księży Marianów (1670), kaznodzieja, autor podręcznika retoryki Prodromu reginae atrium, kandydat do beatyfikacji (1767–75 i po 1953 r.), beatyfikowany (2007).

 
Pastor Leon (7 VI 1846, Mielec – 4 II 1912, Leżajsk), absolwent rzeszowskiego gimnazjum (1865) i Seminarium Duchownego w Przemyślu (1869), ksiądz, czterokrotny poseł do Rady Państwa w Wiedniu (1894 – 1911) i dwukrotny poseł do Sejmu Krajowego (1901–11), założyciel i przywódca Polskiego Centrum Ludowego (1905–07), działacz PSL (1907–09).

 
Paśkiewicz Augustyn ps. „Ptaszor”, „Drozd”, „Malinowski” (19 V 1913, Budziwój – 3 II 1969, Rzeszów), absolwent I Gimnazjum (1934), uczestnik kampanii wrześniowej, żołnierz AK (1943–45), działacz NIE, DSZ, WiN – kierownik Rady WiN Rzeszów (1946–47), kierownik Rzeszowskiego Rejonu WiN (1947), więzień Białej (1948), Rzeszowa (1951) i Wronek (1952–56).

 
Pelczar Józef Sebastian (17 I 1842, Korczyna k. Krosna – 28 III 1924, Przemyśl), uczeń rzeszowskiego gimnazjum (1851/52 – 1857/58, klasy I – VI), absolwent gimnazjum przemyskiego (1860), ksiądz (1864), rektor UJ, ordynariusz przemyski, założyciel Zgromadzenia Służebnic Najświętszego Serca Jezusowego (1894), biskup pomocniczy diecezji przemyskiej (1899), ordynariusz diecezji przemyskiej (1900), budowniczy kościołów, zwolennik zakładania nowych parafii, założyciel Muzeum Diecezjalnego i Biblioteki Diecezjalnej w Przemyślu, działacz i współpracownik wielu stowarzyszeń, odznaczony Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą „Polonia Restituta” (1923), beatyfikowany (2 VI 1991), kanonizowany (18 IV 2003).

 
Piątkiewicz Bronisław Stanisław (14 XI 1878, Babica – 4 XII 1966, Warszawa), uczeń rzeszowskiego gimnazjum (1890/91 – 1891/92, kl. I – II), działacz harcerski, prekursor zastosowania fotogrametrii do potrzeb gospodarczych i przy wykopaliskach archeologicznych, kierownik Oddziału Fotogrametrycznego w Ministerstwie Robot Publicznych (1924–32), założyciel Polskiego Towarzystwa Fotogrametrycznego (1930), profesor fotogrametrii, kierownik katedry fotogrametrii na Politechnice Warszawskiej (1946–60).

 
Piekarczyk Stanisław (ur. 1880), absolwent Gimnazjum Św. Anny w Krakowie (1902) i Uniwersytetu Jagiellońskiego (1907), nauczyciel w gimnazjach w Pogórzu (1907–10), Św. Jacka w Krakowie (1910–13), Żółkwi (1913–19), nauczyciel języka łacińskiego i greckiego w II Gimnazjum w Rzeszowie (1920–23), nauczyciel języka polskiego, łacińskiego, greckiego, matematyki w I Gimnazjum w Rzeszowie (1922/23 – 1938/39 i 1944/45 – 1950/51), nauczyciel Prywatnego Gimnazjum Żeńskiego w Rzeszowie, członek Towarzystwa Regionalnego Ziemi Rzeszowskiej, kolekcjoner.

 
Piotrowski Józef, imię zakonne Gracjan, ps. „Szczyrecki” (28 IX 1735, Solecka Wola w Sandomierskim – 22 VIII 1785, Lisko, ob. Lesko), pijar, kaznodzieja, wykładowca w Kolegium Pijarskim w Rzeszowie (1781–84), rektor tegoż kolegium, poeta satyryczny tworzący w stylu sarmackiego baroku, pisarz, współpracownik „Monitora”, aktywnie tworzył w dobie konfederacji barskiej.

 
Pluta Andrzej (3 VII 1869, Szklary – 16 XI 1936, Szklary), uczeń rzeszowskiego gimnazjum, działacz: PSL (od 1904); PSL Zjednoczenie Niezawisłych Ludowców (od 1912); PSL „Piast (od 1914) - członek Zarządu Okręgowego w Rzeszowie, członek Rady Naczelnej (1921-23); Polskiego Związku Ludowców (od 1923); Związku Chłopskiego (od 1924) - prezes; Stronnictwa Chłopskiego (od 1926) -  wiceprezes, prezes Zarządu Okręgowego w Krakowie; SL – członek władz okręgowych i centralnych; członek Rady Powiatowej w Rzeszowie (1903–10), poseł na Sejm (1919–30), wiceprezes Małopolskiego Towarzystwa Rolniczego (1919-27), więzień polityczny (1933–34), uczestnik manifestacji w Nowosielcach (1936).

 
Pomorzkant (Pomorzkantt) Józef, imię zakonne Anastazy od św. Józefa (16 II 1736 – 6 V 1823, Warszawa), uczeń rzeszowskiego kolegium (1755 – 1756), pijar, tłumacz, nauczyciel poetyki i retoryki Kolegium Pijarskiego w Rzeszowie (1761–62 i 1764–65), kaznodzieja i prefekt rzeszowskiego kolegium (1772–73), opracował pierwszą bibliografię drukowanych pism pijarów polskich, którą po uzupełnieniu wydał ks. Szymon Bielski.

 
Powidaj Ludwik (1829, Werynia – 1882), absolwent rzeszowskiego gimnazjum (1847), publicysta, prozaik, opisał sylwetki rzeszowskich nauczycieli i stosunki panujące w szkołach galicyjskich.

 
Przyboś Adam Wiktor (23 XII 1906, Rzeszów – 14 VIII 1990, Kraków), absolwent II Gimnazjum (1925) i Uniwersytetu Jagiellońskiego (1930), historyk, nauczyciel szkół średnich w Krakowie (do 1933), nauczyciel języka francuskiego i niemieckiego w II Gimnazjum w Rzeszowie (1933–36), doraźnie pracował w I Gimnazjum w Rzeszowie, nauczyciel gimnazjum w Tarnopolu (1936–39); w latach 1939–42 i w 1944 mieszkał w Rzeszowie; współzałożyciel Towarzystwa Przyjaciół Nauki i Sztuki w Rzeszowie (1945), kierownik ogniska metodycznego Kuratorium Okręgu Szkolnego w Rzeszowie (1945–47); od 1947 r. mieszkał w Krakowie; profesor PAN i WSP w Krakowie; zabiegał o utworzenie Studium Terenowego krakowskiej WSP w Rzeszowie (1963); większość publikacji poświęcił zagadnieniom historii Polski XVI – XVIII wieku.

 
Przyboś Jan (1894 1 II – 1973), absolwent Seminarium Nauczycielskiego i Studium Wychowania Fizycznego Uniwersytecie Poznańskim (1923), nauczyciel gimnastyki, przysposobienia wojskowego, wychowania fizycznego w I Gimnazjum i Liceum w Rzeszowie (1923/24 – 1924/25, 1937/38 – 1938/39 i 1953/54 – 1957/58 i na emeryturze 1958–62), nauczyciel gimnastyki i przysposobienia wojskowego w II Gimnazjum w Rzeszowie (1923–24 i 1926–39), uczestnik wojny 1939 r., więzień obozu Sachsenhausen – Oranienburg, pracownik Wydziału Oświaty w Rzeszowie (1947–53).

 
Przyboś Julian (15 III 1901, Gwoźnica Górna – 6 X 1970, Warszawa), absolwent I Gimnazjum (1920) i polonistyki na UJ, uczestnik walk o Lwów i wojny polsko-bolszewickiej, poeta, eseista, przedstawiciel Awangardy Krakowskiej, kierował działem poezji w „Nowych Widnokręgach” we Lwowie (1940–41), kierownik Wydziału Informacji i Propagandy WRN w Rzeszowie (1944), poseł do KRN, prezes Związku Zawodowego Literatów Polskich, przebywał na placówce dyplomatycznej w Szwajcarii (1947 – 1951), dyrektor Biblioteki Jagiellońskiej (od 1951).
Przyboś Stefan (1900 – 15 V 1940), absolwent II Gimnazjum (1920), działacz POW, pedagog, nauczyciel języka polskiego i historii w I Gimnazjum w Rzeszowie (1922/23 – 1926/27) i nauczyciel języka polskiego i psychologii w II Gimnazjum w Rzeszowie (1927 – 1935), opiekun kółka teatralnego, współtwórca amatorskiego teatru „Reduta” (1925), członek komitetu redakcyjnego „Ziemi Rzeszowskiej” (1925–28), dyrektor gimnazjum w Samborze (od 1938), więzień Buchenwaldu i Mauthausen, gdzie zmarł.

 
Puchała Walenty (12 II 1874, Kosina – 29 VII 1944, Kosina), absolwent rzeszowskiego gimnazjum (1885) i Wydziału Teologicznego Uniwersytetu Lwowskiego, ksiądz (1899), najdłużej związany z Trembowlą, działacz wielu lokalnych stowarzyszeń gospodarczych, społecznych i oświatowych, w okresie I wojny światowej działał w Centralnym Komitecie Opieki Moralnej dla Uchodźców z Galicji w Wiedniu, senator RP (1935–38).

 
Rąb Franciszek (25 VIII 1888, Krasne pow. Rzeszów – 25 IV 1943, Oranienburg), absolwent I Gimnazjum (1912), uczestnik walk polsko-ukraińskich i wojny polsko-bolszewickiej, adwokat, doktor praw, działacz Związku Ludowo-Narodowego (1919–28), później Stronnictwa Narodowego (1928–39), poseł na Sejm (1922–27); w latach 20-tych związany z Łodzią; od 1934 r. mieszkał w Rzeszowie, gdzie prowadził kancelarię adwokacką (od 1937); wiceprezes Zarządu Okręgu SN w Rzeszowie, wiceprezes Rady Nadzorczej Składnicy Kółek Rolniczych w Rzeszowie (1936–37), członek Rady Miasta (1939), członek Polskiego Komitetu Opiekuńczego w Rzeszowie (1940–41); zmarł w obozie w Oranienburgu.

 
Rencki Roman Henryk (Roman Kamyk) (19 VII 1867, Rzeszów – 4 VII 1941, Lwów), absolwent rzeszowskiego gimnazjum (1885), lekarz, działacz społeczny, filantrop, profesor Uniwersytetu Lwowskiego, pionier hematologii polskiej, kierownik Kliniki Internistycznej, fundator Oddziału Przeciwgruźliczego w lwowskiej klinice, zamordowany podczas egzekucji wraz z 25 profesorami lwowskimi (4/5 VII 1941).

 
Rodzoń Romuald (1 II 1912, Dąbrowa – 2 X 1998, Rzeszów) absolwent I Gimnazjum (1931) i Uniwersytetu Lwowskiego (1935), Szkoły Podchorążych Rezerwy Piechoty 12 Dywizji w Tarnopolu (1936), nauczyciel prywatnego gimnazjum w Sokalu (1936–38), prywatnego gimnazjum w Radecznicy (1938–39) członek ZWZ-AK, nauczyciel tajnego nauczanie w Dąbrowie (1942–44), nauczyciel języka łacińskiego i niemieckiego w II Gimnazjum i Liceum (1944–49, 1957–77), nauczyciel języka łacińskiego, propedeutyki filozofii, logiki, zajęć „Służby Polsce” w I Gimnazjum i Liceum (1944–45, 1949–57), dyrektor II Liceum Ogólnokształcącego (1957–72), wiceprzewodniczący komitetów odbudowy pomników T. Kościuszki i A. Mickiewicza.

 
Rościszewski Adam Junosza (1769 Żurawiczki k. Przeworska – ok. 1843, Lwów), wychowanek rzeszowskiego kolegium, współtwórca Ossolineum, bibliofil. kolekcjoner, publicysta, słowianofil, członek towarzystw naukowych krajowych i zagranicznych, autor kilku książek pozostawionych w rękopisie.

 
Rotter Herman (ur. 19 VII 1837 Krakowieć), absolwent rzeszowskiego gimnazjum (1871), lekarz, członek Wydziału Sekcji Rzeszowskiej Galicyjskiego Towarzystwa Lekarskiego, członek Rady Miejskiej w Rzeszowie (1885–90).

 
Róża Henryk (ur. 6 VI 1844, Sonina), członek organizacji powstańczej gimnazjalistów, na której czele stał Stanisław Spiess, absolwent rzeszowskiego gimnazjum (1862), powstaniec 1863 – walczył w oddziale żuawów śmierci płka Franciszka Rochenbruna.

 
Rybarski Roman Franciszek (3 VIII 1887, Zator k. Oświęcimia – 6 III 1942, Oświęcim), uczeń rzeszowskiego gimnazjum (późniejszego I Gimn. 1898/99 – 1903/04, kl. I – VI), absolwent II Gimnazjum (1906), profesor, kierownik Katedry Ekonomii Politycznej na UJ (do 1924), historyk skarbowości i gospodarki, prawnik, podsekretarz stanu w ministerstwie skarbu (1919–21), autor wielu prac poświęconych bieżącym problemom gospodarczym II Rzeczypospolitej, działacz Narodowej Demokracji, prezes Klubu Poselskiego ND (1928–35), więzień Pawiaka (1941) i Oświęcimia (1842), gdzie zakończył życie.

 
Salwach Kazimierz (1 III 1840, Grodzisko – 24 I 1874), członek organizacji powstańczej gimnazjalistów, na której czele stał Stanisław Spiess, absolwent rzeszowskiego gimnazjum (1862), powstaniec 1863 r. – walczył w oddziale żuawów śmierci płka Franciszka Rochenbruna, doktor filozofii (1867), nauczyciel w gimnazjach w Krakowie i Tarnowie.

 
Sarna Władysław Józef (25 VI 1858, Strzyżów – 9 I 1929, Przemyśl), absolwent rzeszowskiego gimnazjum (1879), kapłan diecezji przemyskiej (od 1883), działacz społeczny, członek kilku lokalnych stowarzyszeń, historyk diecezji przemyskiej, autor kilkudziesięciu publikacji, w tym monografii powiatów krośnieńskiego i jasielskiego; na łamach „Tygodnika Rzeszowskiego”, a następnie w samodzielnej publikacji zamieścił Wspomnienie o księdzu Feliksie Damnickim (1886), założycielu bursy gimnazjalnej, w której Sarna mieszkał.

 
Schaitter Ignacy (14 VII 1858, Rzeszów – 6 XII 1943, Kraków), absolwent rzeszowskiego gimnazjum (1877), lekarz, teoretyk pszczelarstwa; w latach 1877 – 1910 związany z Krakowem; lekarz sądowy w Rzeszowie (1910 – 1918), administrator rodzinnego sklepu (1913 – 1918); w 1927 wyjechał z Rzeszowa i poświęcił się pszczelarstwu; wykładał pszczelarstwo na Wydziale Rolniczym UJ.

 
Schaitter Józef (3 IV 1860 – 18 X 1913, Rzeszów), syn Ludwika i Gabrieli z Tuszyńskich, absolwent rzeszowskiego gimnazjum (1881), kupiec; praktykował w sklepie ojca (1878 – 1881); później pracował w innych firmach; do sklepu ojca powrócił w 1893 r., po jego śmierci w 1898 r. został właścicielem; prezes Stowarzyszenia Polskich Rękodzielników i Przemysłowców „Gwiazda” (1905–08) - częściowo sfinansował zakup domu przy ul. Ogrodowej (ob. Okrzei) przeznaczonego na siedzibę Stowarzyszenia; członek Wydziału Kasy Oszczędności (1898 – 1903), działacz kilku innych, lokalnych stowarzyszeń.

 
Schaitter Ludwik (5 VII 1832, Rzeszów – 12 V 1898, Rzeszów), absolwent rzeszowskiego gimnazjum (1849), kupiec; praktykę handlową odbywał m. in. w sklepie ojca Ignacego, następnie w Wiedniu (1852–53), po czym powrócił do rodzinnej firmy, po śmierci ojca (1885) został właścicielem firmy (1887); podczas powstania styczniowego członek Komisji Wojennej obwodu rzeszowskiego, więzień polityczny (1864), dyrektor Zarządu Kasy Oszczędności Miasta Rzeszowa (1867–96), członek Rady Miejskiej (1885–91), członek wielu lokalnych stowarzyszeń.

 
Schröder Artur Władysław Antoni (13 VI 1881, Przemyśl – 1934), absolwent rzeszowskiego gimnazjum (1902), literat, poeta, krytyk artystyczny.

 
Siarczyński Franciszek (12 X 1758, Hruszowice k. Jarosławia – 7 XI 1829, Lwów), uczeń rzeszowskiego kolegium (1776–78) i jego nauczyciel, pijar, pisarz, publicysta, historyk, geograf, bibliofil,, autor prac z zakresu geografii, historii i prawa, uczestnik obiadów czwartkowych, dyrektor Zakładu Narodowego im. Ossolińskich (od 1827), członek Towarzystwa Przyjaciół Nauk (od 1801) i Towarzystwa Naukowego Krakowskiego (od 1828), razem z wychowankami rzeszowskiego kolegium F. Obermaierem i W. Skrzetuskim opracował sześciotomowy zestaw prawa Wielki zbiór pijarski.

 
Sikorski Władysław Eugeniusz (20 V 1881, Tuszów Narodowy pow. Mielec – 4 VII 1943, Gibraltar), uczeń rzeszowskiego gimnazjum (1893/94 –1995/96, kl. I – III) i Seminarium Nauczycielskiego, działacz niepodległościowy, współzałożyciel Związku Walki Czynnej (1908), dowódca Związku Strzeleckiego (1910), członek Naczelnego Komitetu Narodowego (od 1914), szef Departamentu Wojskowego NKN (od 1916), dowódca dywizji podczas walk z Ukraińcami, dowódca armii podczas wojny polsko-bolszewickiej, dwukrotny premier (1922–23 i 1939–43), Naczelny Wódz (1939–43), minister spraw wewnętrznych (1922–23), minister spraw wojskowych (1924–25, 1939–42), minister sprawiedliwości ((1939–42), dowódca Okręgu Korpusu we Lwowie (1925–26); zginął w katastrofie lotniczej w Gibraltarze.

 
Sitko Roman (30 III 1880, Czarna Sędziszowska – 12 X 1942, Oświęcim), absolwent rzeszowskiego gimnazjum (1900) i Seminarium Duchownego w Tarnowie (1904), kapłan diecezji tarnowskiej, teolog, duszpasterz, wychowawca, kanclerz Kurii Diecezjalnej (1922–26), rektor Wyższego Seminarium Duchownego w Tarnowie (1936 – 1941), szambelan papieski (1928), kawaler Orderu „Polonia Restituta”; więziony (od 1941) przez gestapo w Krakowie, Tarnowie i Oświęcimiu, gdzie zginął śmiercią męczeńską; beatyfikowany (1999).

 
Skrzetuski Bartłomiej, imię zakonne Wincenty (1745 – 1791), nauczyciel rzeszowskiego kolegium, autor prac z zakresu prawa, historii Polski i powszechnej oraz podręczników, m. in. Historii powszechnej dla szkół narodowych na klasę czwartą (1786).

 
Skrzetuski Józef, imię zakonne Kajetan (1743 – 1806), nauczyciel rzeszowskiego kolegium, autor prac z zakresu prawa, historii Polski i powszechnej, a także podręczników, m. in. Historii powszechnej dla szkół narodowych na klasę trzecią (1781).

 
Słodyk Franciszek Tadeusz (8 I 1815, Wiśniowa – 26 II 2004 Mediolan), absolwent I Gimnazjum (1934), więzień obozu pracy k. Archangielska (1940–41), żołnierz Armii Andersa (1941–42) i II Korpusu Polskiego – uczestnik kampanii włoskiej (1942–44), ranny pod Monte Cassino; w latach 1949–63 dyrektor produkcji, wicedyrektor, a następnie dyrektor w największej w Ameryce Południowej firmie produkcyjnej żywic syntetycznych i laminatów „Plasiversal” w San Nicolas w Argentynie; działacz organizacji polonijnych w Ameryce Łacińskiej i we Włoszech, fundator pracowni chemicznej w I LO noszącej jego imię (2000).

 
Sobieski Stanisław (1827, Lwów – 13 VIII 1884, Warszawa), pedagog, inspektor szkół ludowych w okręgu lwowskim (do 1872), nauczyciel j. łacińskiego w rzeszowskim gimnazjum (1872/73 – 1878/79), dyrektor tegoż gimnazjum (1873–78), członek Rady Miejskiej w Rzeszowie (1876–79), autor podręczników do języka łacińskiego: Ćwiczenia łacińskie, Gramatyka, artykułów i rozpraw z zakresu dydaktyki i teorii wychowania, powieści dla młodzieży, komedii, szkiców obyczajowych, artykułów prasowych; wydawał teksty klasyków do użytku szkolnego; dyrektor tzw. Szkoły Panieńskiej.

 
Sobieski Wacław Konstanty Jakub (26 X 1872, Lwów – 3 IV 1935, Kraków), syn Stanisława, absolwent rzeszowskiego gimnazjum (1892), profesor i kierownik katedry Historii Powszechnej UJ, żołnierz Legionów, działacz Ligi Narodowej, ekspert na konferencji pokojowej w Paryżu (1919), założyciel „Przeglądu Historycznego”, autor wielu opracowań historycznych, w tym Dziejów Polski.

 
Sondej Józef (ur. 1 III 1914, Mazury Gm. Raniżów), absolwent I Gimnazjum (1934); studiował w Wyższym Instytucie Teologicznym w Przemyślu; ksiądz (1939), katecheta w II Liceum w Rzeszowie (1949), proboszcz parafii Chrystusa Króla (1955–94), na terenie tej parafii w okresie; gdy J. Sondej był proboszczem powstało 6 nowych punktów duszpasterskich; dziekan Dekanatu – Rzeszów II (od 1966), infułat Stolicy Apostolskiej, na emeryturze (od 1994), honorowy obywatel Rzeszowa (1995).

 
Sondej Stanisław (1914 15 II – 1982), absolwent I Gimnazjum (1922) i Seminarium Duchownego w Przemyślu (1926), uczestnik walk o Lwów (1919) i wojny polsko bolszewickiej (w V Armii gen. Wł. Sikorskiego), członek ZWZ-AK, wikariusz, a następnie proboszcz w Osieku k. Żmigrodu (1934–82).

 
Spiess (Spis) Stanisław (8 V 1843 – 1920), uczeń rzeszowskiego gimnazjum, przywódca organizacji spiskowej gimnazjalistów rzeszowskich, powstaniec 1863 r., ksiądz (od 1868), szef katedry egzegetyki na UJ (od 1879), sześciokrotny dziekan Wydziału Teologicznego, rektor UJ (1887), działacz społeczny, autor wielu publikacji książkowych i artykułów, szczególnie cenionych z egzegetyki.

 
Stachowicz Damian (ok. 1658, Sokołów Młp. – 1699), kompozytor doby baroku, kształcił się w szkole muzycznej oo. Pijarów w Rzeszowie, dyrygent kapeli w Łowiczu (1693).

 
Stanisz Tadeusz Józef (ur. 16 XII 1861 Rzeszów), absolwent rzeszowskiego gimnazjum (1880), kandydat notarialny (1885), członek wydziału oddziału rzeszowskiego Towarzystwa Oświaty Ludowej, członek wydziału rzeszowskiego Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół”, członek wydziału Towarzystwa Kasynowego.

 
Stanisz Tadeusz Ludwik (21 I 1906, Połomia – 5 VII 1988, Rzeszów), absolwent I Gimnazjum (1924) i Uniwersytetu Jagiellońskiego (1929), historyk, pedagog, działacz społeczno-oświatowy, nauczyciel prywatny w Krakowie (1931–34), Gimnazjum i Liceum w Krasnymstawie (1934–39), więzień Izbicy, Lublina, Oświęcimia, Litomierzyc i Flossenburga (1942–45), działacz Związku Bojowników o Wolność i Demokrację (ZBOWiD), Polskiego Stronnictwa Ludowego (1945–49), Zjednoczonego Stronnictwa Ludowego (po 1949), Towarzystwa Wiedzy Powszechnej (TWP), Polskiego Towarzystwa Historycznego, dyrektor Wojewódzkiej i Miejskiej Biblioteki Publicznej w Rzeszowie (1956–59)., nauczyciel i bibliotekarz Studium Nauczycielskiego (1959–65), wykładowca WSP w Rzeszowie (1965–71), dziekan Wydziału Filologicznego dla Studiów Zaocznych, autor publikacji z zakresu historii i kultury regionu.

 
Stary Karol (1870, Grzęska k. Przeworska – 1950, Rzeszów), absolwent Seminarium Nauczycielskiego, działacz społeczny, jeden z pionierów wychowania fizycznego i sportu w Rzeszowie, nauczyciel gimnastyki w II Gimnazjum w Rzeszowie (1918–25, 1931), nauczyciel wychowania fizycznego w Prywatnym Seminarium Nauczycielskim Żeńskim, w Szkole Ludowej im. S. Konarskiego, kierownik Szkoły Powszechnej im. A. Mickiewicza; prowadził ćwiczenia gimnastyczne z uczniami I Gimnazjum; działacz Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół”, współorganizator harcerskiej Drużyny im. Stefana Czarnieckiego, tzw. III Rzeszowskiej przy I Gimnazjum (1918).

 
Steczkowski Jan Kanty (17 X 1862, Dąbrowa – 1929), absolwent rzeszowskiego gimnazjum (1880), adwokat w Sądzie Okręgowym w Rzeszowie (1886 – X 1888), członek Wydziału rzeszowskiego oddziału Towarzystwa Oświaty Ludowej, ekonomista, polityk, bankowiec lwowski, działacz Stronnictwa Prawicy Narodowej, sprawował funkcje kierownicze w instytucjach finansowych i gospodarczych, dyrektor Banku Krajowego we Lwowie (1913–20), minister skarbu (1917–18), premier rządu Rady Regencyjnej (1918), dyrektor Polskiej Krajowej Kasy Pożyczkowej (1920), minister skarbu Rzeczypospolitej (1920–21), prezes Banku Gospodarstwa Krajowego (1922–27).

 
Straszewski Henryk (1820, Boguchwała – 24 IV 1889) absolwent rzeszowskiego gimnazjum (1838), właściciel dóbr ziemskich w Boguchwale, prezes Towarzystwa Zaliczkowego i Kredytowego, prezes Towarzystwa Bursy Gimnazjalnej, członek Rady Powiatowej (1867–71 i 1888–89), kurator Fundacji im. Towarnickiego, honorowy obywatel Rzeszowa (1873)

 
Straszewski Maurycy (22 IX 1848, Lutoryż k. Rzeszowa – 27 II 1921, Kraków), absolwent rzeszowskiego gimnazjum (1866), filozof i pedagog, profesor UJ (od 1878), założyciel Towarzystwa Filozoficznego w Krakowie (1909), kierownik katedry filozofii KUL (1920–21), autor wielu publikacji z dziejów filozofii, m. in. Dzieje filozoficznej myśli polskiej w okresie porozbiorowym (1912), poseł do Rady Państwa w Wiedniu (1891–97). 
Stroynowski Hieronim, imię zakonne również Hieronim (1752 – 1815), uczeń Kolegium Pijarskiego w Rzeszowie (1770–71), wykładowca Collegium Nobilium, biskup łucki, później wileński, rektor Akademii Wileńskiej (1799–1806), członek Komisji Edukacji Narodowej (od 1793), nestor polskich ekonomistów, autor dzieła Nauka prawa przyrodzonego, politycznego, ekonomii politycznej i prawa narodów (1780).

 
Sutowicz Julian (18 I 1842, Kościałkowice na Białorusi – 30 III 1900, Rzeszów), student uniwersytetów w Kazaniu i Moskwie (1860–63), powstaniec 1863 r., uciekinier z zaboru rosyjskiego, absolwent Uniwersytetu Jagiellońskiego (1875), nauczyciel gimnazjum w Tarnowie (1877–82), Złoczowie (1882–89), nauczyciel historii i geografii, geografii, historii kraju rodzinnego w rzeszowskim gimnazjum (1889/90 – 1899/1900), autor kilku rozpraw historycznych, m. in. Sprawa zborowska na Sejmie roku 1585 (1885), Walka Kazimierza Jagiellończyka z Maciejem Korwinem o koronę czeską (1877), Zjazd Łucki (1875).

 
Sykała Julian (13 IX 1874, Tyczyn – 9 IV 1925, Lwów), absolwent rzeszowskiego gimnazjum (1893), działacz Ligi Narodowej (od 1916), działacz na rzecz polskości Śląska Cieszyńskiego, dyrektor techniczny Warszawskiego Towarzystwa Kopalń Węgla w Zagłębiu Dąbrowskim, poseł na Sejm (1922–25), dyrektor generalny Towarzystwa Eksploatacji Soli Potasowych (od 1926).
 

De Szameit Dobiesław (ur. 27 VI 1842, Niedomice), absolwent rzeszowskiego gimnazjum (1862), powstaniec 1863, członek Rady Powiatowej w Rzeszowie (1876).

 
Szafer Władysław (23 VII 1886, Sosnowiec – 1970, Kraków), absolwent I Gimnazjum (1905), żołnierz I wojny światowej w ramach armii austriackiej, botanik, prekursor ochrony przyrody, profesor UJ (od 1919), współtwórca projektu organizacji ochrony przyrody w Polsce (1919); podczas okupacji prowadził tajne nauczanie; pełnił obowiązki tajnego rektora UJ; krytyk doktryn łysenkowskich z biologii, wiceprezes PAN (1957 – 1962), autor wniosku do Sejmu PRL o zapisie w Konstytucji niezbywalnego prawa każdego obywatela do czystego powietrza, autor wielu prac z zakresu paleobotaniki, geografii roślin, florystyki, anatomii roślin i ochrony przyrody.

 
Szmigiel Antoni (12 V 1884, Babica – 12 II 1958, Czudec), uczeń I Gimnazjum (1895/96 – 1903/04, kl. I – VII.), absolwent Wydziału Prawa UJ, sekretarz Zarządu Powiatowego PSL w Rzeszowie (1910–13), żołnierz I wojny światowej w ramach armii austriackiej, z ramienia PSL „Piast” poseł do Sejmu Ustawodawczego (1919–22) i do Sejmu I kadencji (1922–27), działacz posanacyjnego Zjednoczenia Ludu, członek Rady Naczelnej PSL „Nowe Wyzwolenie” (1946–47).

 
Szpilman (Spielman) Józef Baltazar (11 I 1858, Łańcut – 11 XI 1920, Lwów), absolwent rzeszowskiego gimnazjum (1873) i Uniwersytetu Jagiellońskiego (1878), dyrektor Szkoły Weterynaryjnej we Lwowie (1893–97), długoletni rektor Akademii Weterynaryjnej we Lwowie, redaktor „Przeglądu Weterynaryjnego” (1886–98) i „Przeglądu Higienicznego, współzałożyciel i prezes Galicyjskiego Towarzystwa Lekarzy Weterynaryjnych we Lwowie (1886), autor wielu publikacji, współautor podręcznika Higiena przystępnie wyłożona (1891).

 
Szybiński Gabriel Dominik (1723 – 1799), pijar, nauczyciel, prefekt, później rektor kolegium rzeszowskiego (1778–80), zapoczątkował oddzielenie geografii od historii, autor kilku publikacji z geografii.

 
Szydelski Szczepan (25 XII 1872, Sokołów Młp. – 28 XI 1967, Nysa), absolwent rzeszowskiego gimnazjum (1892) i Wydziału Teologicznego Uniwersytetu Lwowskiego, ksiądz (1896), wybitny teolog, prof. Uniwersytetu Lwowskiego, założyciel (1924) i długoletni prezes Polskiego Towarzystwa Teologicznego, przywódca Chadecji w Małopolsce Wschodniej, poseł na Sejm (1930–35), współzałożyciel Zjednoczenia Chrześcijańsko-Społecznego (1934); w okresie okupacji prowadził tajne nauczanie.

Ślebodziński Ignacy (ur. 30 X 1847, Trześń), absolwent rzeszowskiego gimnazjum (1868), powstaniec 1863 r., adiunkt sądowy w Rzeszowie (poł. lat 80-tych), członek Koła Prawników w Rzeszowie (1887–88).

 
Świstuń Filip (ur. ok. 1848), nauczyciel historii i geografii I Gimnazjum (1875/76 – 1900/01) oraz w szkole przemysłowej (1885), historyk i geograf narodowości ukraińskiej, autor artykułów w Sprawozdaniach I Gimnazjum, m. in. Kroniki gimnazjum rzeszowskiego (1886), działacz koła Nauczycieli Szkół Średnich w Rzeszowie, członek komitetu budowy cerkwi w Zalesiu; wkrótce po przejściu na emeryturę w 1901 r. został prezesem Naukowo-Literackiego Stowarzyszenia „Hałycko-Ruskaja Matycja”, a później kulturalno-oświatowego towarzystwa moskalofilskiego pod nazwą Obszczestwo im. Mychaiła Kaczkowskoho; w latach I wojny światowej rozwinął ożywioną działalność rusofilską we Lwowie; wydał m. in. książkę „Prikarpatskaja Ruś”.
Tannenbaum Adolf (5 III 1864, Rzeszów – 1930), uczeń rzeszowskiego gimnazjum (1874/75 – 1881/82, kl. I – VII); w Niemczech i W. Brytanii dorobił się ogromnej fortuny; od 1907 r. systematycznie przekazywał do Rzeszowa znaczne kwoty na cele charytatywne; twórca Fundacji im. Tannenbauma w Rzeszowie oraz funduszu na rzecz ubogich mieszkańców Rzeszowa (1926).

 
Titel Edward (ur. 28 X 1842 Stanisławów), absolwent rzeszowskiego gimnazjum (1862), student UJ, powstaniec 1863 r.

 
Tkaczow Jan (1892 – 16 II 1938), uczeń I Gimnazjum, członek POW, żołnierz I wojny światowej w szeregach armii austriackiej, działacz ZLCh „Samopomoc”, Związku Młodzieży Komunistycznej, Komunistycznej Partii Polski, więzień polityczny (1933–36), uczestnik wojny domowej w Hiszpanii (1937–38).

 
Tkaczow Józef (6 III 1900 – 1972), absolwent I Gimnazjum (1921); ukończył studia medyczne w Krakowie; lekarz społecznik w Boguchwale, więzień Pustkowa i Sachsenhausen, organizator i dyrektor szpitala MSW w Rzeszowie (do 1972), członek Komitetu Wojewódzkiego PZPR (od 1949), prezes Związku Zawodowego Pracowników Służby Zdrowia w województwie rzeszowskim, prezes Zarządu Wojewódzkiego PCK i Komitetu Antyalkoholowego.

 
Tokarski-Sas Tomasz (7 III 1849, Harasimów – 15 X 1916, Lwów), w latach 1876 – 1890 nauczyciel przyrody i języka niemieckiego w rzeszowskim gimnazjum (1876/77 – 1889/90) i w Szkole Panieńskiej, zastępca dyrektora rzeszowskiego gimnazjum (od 1885), członek Rady Miejskiej (1885–90), Rady Szkolnej Miejskiej i Rady Szkolnej Powiatowej, członek zarządu rzeszowskiej Kasy Oszczędności, prezes rzeszowskiego koła Towarzystwa Pedagogicznego (od 1882), z którym zainicjował powołanie Szkoły Przemysłowej Uzupełniającej (1881), kierownik Szkoły Przemysłowej Uzupełniającej „Agadus Achim” (od 1893), dyrektor gimnazjum w Sanoku (od 1890), prezes Towarzystwa Zaliczkowego i Kredytowego w Rzeszowie (1889–1894).

 
Tomaka Franciszek (26 VIII 1882, Trzebownisko – 27 X 1945, Broken Hill w Zambii), uczeń rzeszowskiego gimnazjum, ksiądz (1917), jezuita, misjonarz w Rodezji Północnej (od 1925), podczas II wojny światowej kapelan polskich uchodźców w Lusace.

 
Tomaka Wojciech (27 II 1875, Trzebownisko – 6 II 1967, Przemyśl), absolwent rzeszowskiego gimnazjum (1895) i Seminarium Duchownego w Przemyślu (1899), ksiądz, wykładowca prawa kanonicznego (1904–09) oraz katechetyki i pedagogiki (1923–33) w Seminarium Duchownym w Przemyślu, biskup sufragan przemyski (od 1933), działacz wielu organizacjach społecznych i naukowych.

 
Tondera Jan Józef Stefan ps. „Jaś” (8 III 1917, Rzeszów – 9 VI 1940, Rzeszów), absolwent I Gimnazjum (1937), aspirant Zawodowej Straży Pożarnej w Rzeszowie (1939); we wrześniu 1939 r. ukrył część strażackich wozów bojowych przed Niemcami; uczestnik obrony Lwowa (IX 1939), adiutant majora Władysława Bartosika ps. „Broda” – szefa lokalnej grupy konspiracyjnej, działającej w okolicach Rzeszowa i Dębicy; zorganizował zbiórkę broni i amunicji, którą przechowywał na terenie Miejskich Zakładów Ceramicznych w Rzeszowie; zamordowany w Zamku Rzeszowskim.

 
Tondera Tadeusz (ur. 4 XI 1914), absolwent I Gimnazjum (1933), działacz sportowy klubu Resovia, członek Wydziału (po 1945), pracownik przemysłu terenowego, dyrektor Zakładów Ceramicznych w Nowym Targu (1947–49), nauczyciel.

 
Towarnicki Władysław Konstanty Wojciech (ur. 16 VI 1864 , Tropia), absolwent rzeszowskiego gimnazjum (1885), członek Rady Miejskiej w Rzeszowie (1893–99), kurator Fundacji im. Jana Towarnickiego, jeden z pomysłodawców budowy budynku dla II Gimnazjum w Rzeszowie.

 
Truszkowski Aleksander (ur. 13 IX 1846, Łukawiec), absolwent rzeszowskiego gimnazjum (1867), syn Jana – powstańca 1830–31, powstaniec 1863, nauczyciel historii w rzeszowskim gimnazjum (1880/81), autor artykułu w sprawozdaniu szkolnym (1881).

 
Trznadel Antoni (3 VI 1857, Odrzykoń – 3 VII 1908), absolwent rzeszowskiego gimnazjum (1875) i studiów teologicznych w Seminarium Duchownym w Przemyślu, ksiądz (1879), wykładowca teologii w Seminarium Duchownym w Przemyślu, profesor teologii moralnej w UJ, autor wielu artykułów dotyczących m. in. polityki socjalnej Kościoła.

 
Turkowski (Turek) Maurycy Henryk (12 IX 1873, Głogów Młp. – 10 VIII 1962, Kraków), absolwent rzeszowskiego gimnazjum (1892) i Seminarium Duchownego w Przemyślu (1896), kapłan diecezji przemyskiej, doktor teologii (1908), zastępca katechety (1908), nauczyciel religii w Gniewczynie (1896–99), Czukwi (1899), gimnazjach w Samborze (1899–1902), Sanoku (1902–08) zastępca katechety (1908–09), później katecheta (1909–31) w I Gimnazjum w Rzeszowie i dyrektor Bursy Gimnazjalnej (1908–31), nauczyciel religii w Prywatnym Gimnazjum Żeńskim (1911–27); we IX 1931 przeniesiony w stan spoczynku; dyrektor Prywatnego Seminarium Nauczycielskiego SS. Boromeuszek w Łańcucie, wikariusz przy parafii pw. św. Marii Magdaleny we Lwowie (1932–36), działacz wielu lokalnych stowarzyszeń, m. in. w Rzeszowie: Towarzystwa Bursy Gimnazjalnej, Towarzystwa Prywatnego Gimnazjum Żeńskiego, Organizacji Pracujących Umysłowo.

 
Tyczyński Antoni (3 VI 1856, Krzemienica – 5 IV 1925, Leżajsk), absolwent rzeszowskiego gimnazjum (1876) i Seminarium Duchownego w Przemyslu (1881), kapłan diecezji przemyskiej, wikariusz w Rzeszowie (1881–86), działacz społeczny głównie na terenie Albigowej i Łańcuta, nagrodzony: godnością Expositorio canonicardi (1897), przywilejem noszenia rokiety i mantoletu (1906), orderem Franciszka Józefa, honorowy obywatel Leżajska.

 
Uzarski Władysław Ignacy (24 V 1890, Rzeszów – 28 VIII 1967, Rzeszów), absolwent I Gimnazjum (1910); w 1914 r. kupił od Ludwika Bieńkowskiego dawną księgarnię Pelara i prowadził ją do przejęcia przez państwo w 1949 r.; zastępca członka Zarządu Głównego Związku Księgarzy Polskich, jeden z dyrektorów Komunalnej Kasy Oszczędności w Rzeszowie i Narodowego Banku Polskiego Oddział w Rzeszowie, członek Rady Miejskiej (1927–34).
Vimpeller Roman (3 II 1840, Godowa k. Dobrzechowa – 1923), absolwent rzeszowskiego gimnazjum (1857), dyrektor Seminarium Nauczycielskiego Męskiego (1885–96), działacz społeczny, organizator wieczorków muzycznych, koncertów, przedstawień teatralnych, prezes oddziału rzeszowskiego Towarzystwa Pedagogicznego (1888–96).

 
Waga Szymon, imię zakonne Teodor (1739 – 1801), nauczyciel rzeszowskiego kolegium, autor cennych prac z zakresu prawa, historii Polski i powszechnej oraz podręczników, wydał m. in. Historię królów i książąt polskich krótko zebraną (1770).

 
Wasung Jan (ur. 16 X 1877, Błażowa), absolwent rzeszowskiego gimnazjum (1895) i Akademii Rolniczej w Dublanach, działacz kółek rolniczych, członek Rady Naczelnej PSL (1908–13), poseł na Sejm Krajowy z okręgu rzeszowskiego (1908–12); po zakończeniu I wojny światowej wycofał się z życia politycznego.

 
Wasung Władysław Edward (ur. 10 VIII 1873, Błażowa), absolwent rzeszowskiego gimnazjum (1890), kurator okręgów szkolnych: wołyńskiego i warszawskiego.

 
Wawrzkowicz Antoni (ur. 1 IX 1883, Palikówka), absolwent I Gimnazjum (1905) i Szkoły Politechnicznej we Lwowie, działacz PSL „Piast”, SL (od 1931) – wiceprezes Zarządu Powiatowego w Rzeszowie (1935–37), działacz Obozu Zjednoczenia Narodowego, poseł na Sejm z okręgu rzeszowskiego (1938–39).

 
Wesoliński (Pęcherek) Adam (11 XII 1867, Wesoła – 1914 10 III, Rzęśna Polska), absolwent rzeszowskiego gimnazjum (1889) i Seminarium Duchownego w Przemyślu (1893), kapłan diecezji przemyskiej, wikary w parafii rzeszowskiej (1901–02), działacz społeczny w terenowych strukturach kółek rolniczych, straży pożarnych, czytelni ludowych, publicysta i redaktor prasy katolickiej, poseł do Sejmu Krajowego (1906–08).

 
Wilk Wawrzyniec (14 VII 1885, Łąka – 22 X 1939, Lwów), absolwent I Gimnazjum (1906) i Uniwersytetu we Lwowie (1910), nauczyciel V Gimnazjum we Lwowie (1910–11) nauczyciel języka polskiego, łacińskiego, historii, kaligrafii, gier i zabaw w I Gimnazjum w Rzeszowie (1911–33), kierownik (VII – VIII 1925) I Gimnazjum, później dyrektor (IX 1925 – VII 1933), nauczyciel języka polskiego w II Gimnazjum w Rzeszowie (1917–18), członek Rady Miejskiej (1919–26 i 1927–34), członek Zarządu Komisarycznego Rzeszowa (1926–27), działacz Związku Ludowo-Narodowego (1919–28), później Stronnictwa Narodowego (1928–39), współzałożyciel Składnicy Kółek Rolniczych (1916), a później zastępca dyrektora (1934–35), współzałożyciel koła Umysłowo Pracujących w Rzeszowie (1919), a następnie sekretarz Rady Naczelnej (od 1920), działacz Towarzystwa Szkoły Handlowej (1923), a następnie Kuratorium zarządzającego tą szkołą (od 1923), współzałożyciel Spółdzielni Jajczarskiej (1917), a następnie jej dyrektor (ok. 1921–24 i ok. 1925–30), współzałożyciel Banku Spółdzielczego Ziemi Rzeszowskiej (1925), działacz Towarzystwa Rolniczego Okręgu Rzeszowskiego, działacz Spółdzielni Budowlano-Mieszkaniowej, a później członek Rady Nadzorczej (od 1924), po opuszczeniu Rzeszowa dyrektor Związku Handlowego Składnic i Kółek Rolniczych we Lwowie (1933–39).

 
Wilusz Bronisław Władysław (29 VIII 1883, Wojnicz – 18 VIII 1964, Rzeszów), absolwent rzeszowskiego gimnazjum (1903) i Wydziału Prawa UJ, uczestnik I wojny światowej w ramach armii austriackiej i wojny polsko-bolszewickiej, wiceprezes rzeszowskiego oddziału Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół” (od 1936), członek Zarządu Towarzystwa Zaliczkowego i Kredytowego, działacz Stronnictwa Narodowego, członek Rady Miejskiej (1939 i 1944), prowadził kancelarię adwokacką w Rzeszowie (od 1929 wspólnie z bratem, od 1938 r. samodzielnie).

 
Wilusz Kazimierz (ur. 1875 24 XI, Sanok), absolwent rzeszowskiego gimnazjum (1895), zastępca przewodniczącego Komitetu Powiatowego Polskiej Komisji Likwidacyjnej w Rzeszowie (XI 1918), zastępca dyrektora Towarzystwa Zaliczkowego i Kredytowego (do 1921), później członek jego Zarządu, członek Rady Miejskiej (1925 – II 1926, 1927–34), asesor w Tymczasowym Zarządzie Komisarycznym Rzeszowa (1926–27).

 
Winkowski Józef (4 II 1851 – 11 II 1937), nauczyciel języka polskiego, łacińskiego i greckiego w I Gimnazjum (1879/80 – 1888/89), członek Wydziału Kółka Literacko-Muzycznego, organizator obchodów rocznic historycznych, publicysta, działacz Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół”, jeden z najlepszych metodyków języków klasycznych, wchodził w skład Komisji dla Filologii Klasycznej przy Radzie Szkolnej Krajowej, nauczyciel III Gimnazjum w Krakowie (od 1889).

 
Wojtunik Jan (ur. 1883), nauczyciel gimnazjum w Brzeżanach (1909–10), Buczaczu (1911–12), nauczyciel języka polskiego, łacińskiego, greckiego, niemieckiego, historii, kaligrafii w I Gimnazjum w Rzeszowie (1912/13 – 1937/38), pomocnik kancelaryjny dyrektora (1925–33), p.o dyrektora I Gimnazjum (VIII 1933 – II 1935), kierownik Prywatnego Gimnazjum Żeńskiego w Rzeszowie (XI 1925 – 1927), nauczyciel języka łacińskiego i greckiego w II Gimnazjum w Rzeszowie (1916–19, 1929–30); wchodził w skład Zarządu Obwodu ZHP (od 1937); nauczyciel gimnazjum w Drohobyczu (od 1938), w latach II wojny światowej przeniósł się w okolice Jasła.

 
Wołowiec Marcin (1877 – 1971), uczeń rzeszowskiego gimnazjum (późniejszego I Gimn. 1901/02 – 1903/04, kl I – III), absolwent II Gimnazjum (1909), uczestnik I wojny światowej, nauczyciel Seminarium Nauczycielski4ego Męskiego (od 1920), dyrektor tegoż Seminarium (1929–36), nauczyciel Seminarium Żeńskiego (1922–26), dyrektor Liceum Pedagogicznego (1937–39 i 1944–47), zastępca przewodniczącego komisji egzaminacyjnej w zakresie szkolnictwa średniego Powiatowej Komisji Oświaty i Kultury (w okresie okupacji), autor artykułów przyczynkarskich dotyczących historii regionu.

 
Wróbel Ignacy (5 IV 1862, Stara Wieś – 14 XI 1941, Kraków), absolwent rzeszowskiego gimnazjum (1882) i Wydziału Prawa UJ, działacz PSL (od 1907) – członek Rady Naczelnej (1910–13), PSL „Piast” – członek Rady Naczelnej (1913–14), działacz PSL-Lewicy (1914–18), poseł do austriackiej Rady Państwa (1911–18), członek Zarządu Głównego PSL „Piast” (1925–27).

 
Zaborowski Ignacy, imię zakonne również Ignacy (1754 – 1803), uczeń rzeszowskiego kolegium (1773), pijar, matematyk, geodeta, nauczyciel Collegium Nobilium w Warszawie (1781–94), autor pięciokrotnie wznawianego i nagrodzonego przez Stanisława Augusta złotym medalem podręcznika Geometria praktyczna (1786), oraz opracowanych na zlecenie KEN Logarytów dla szkół narodowych (1787), autor podręcznika pomiarów rolnych Geometria wiejska, członek Towarzystwa Przyjaciół Nauk (od 1800).

 
Zając Józef (14 III 1891, Rzeszów – 12 XII 1963, Ottawa, Kanada), uczeń I Gimnazjum (do 1903), działacz Związku Strzeleckiego (1912–14), żołnierz Legionów, II Korpusu Polskiego, armii Hallera, uczestnik wojny polsko-bolszewickiej, generał brygady (od 1924), naczelny dowódca Lotnictwa i OPL (od 1937), uczestnik kampanii wrześniowej, dowódca Polskich Sił Powietrznych we Francji, zastępca dowódcy I Korpusu Polskiego w Szkocji, dowódca Wojska Polskiego na Bliskim Wschodzie, dowódca I Korpusu Pancerno-Motorowego w Szkocji, generał dywizji (od 1942); po wojnie pozostał na emigracji.

 
Zajączkowski Stanisław Franciszek (29 I 1890, Lwów – 10 X 1977, Łódź), absolwent I Gimnazjum (1908), żołnierz I wojny światowej w ramach armii austriackiej, profesor Uniwersytetu Stefana Batorego w Wilnie (1937–39), pracownik Archiwum Państwowego w Wilnie (1939–45), kierownik katedry historii średniowiecznej na Uniwersytecie Łódzkim (1945–60), autor wielu publikacji z zakresu historii średniowiecza, archiwistyki, źródłoznawstwa i geografii historycznej.

 
Zajączkowski Władysław (12 IV 1837, Rzeszów – 7 X 1898, Jasło), uczeń rzeszowskiego gimnazjum, matematyk, kierownik katedry matematyki UJ (1862–64), profesor i kierownik katedr w Szkole Głównej w Warszawie, Cesarskim Uniwersytecie Warszawskim, Szkole Politechnicznej we Lwowie, autor wielu książek z teorii równań różniczkowych, geometrii analitycznej i metod matematycznych w fizyce.

 
Zarębski Ignacy (5 XI 1905, Głogów Młp. 18 XI 1974, Kraków), uczeń rzeszowskiego gimnazjum (1916/17 – 1920/21, kl. I – V); podczas okupacji organizował tajne nauczanie; profesor WSP w Krakowie, kierownik Katedry Historii Polski (od 1954) i kierownik Zakładu Historii Oświaty i Wychowania (od 1972), wicedyrektor Biblioteki Jagiellońskiej (1959–65), prezes krakowskiego oddziału Polskiego Towarzystwa Historycznego (1962–71).

 
Zieliński Ignacy (8 VI 1871, Łańcut – 5 VIII 1955, Kraków), absolwent rzeszowskiego gimnazjum (1889), lekarz, uczestnik I wojny światowej w ramach armii austriackiej, organizator Szpitala Ujazdowskiego w Warszawie, szef sanitarny Dowództwa Okręgu Korpusu nr 6 we Lwowie, generał brygady.

 
Ziemecki (Limecki) Wojciech, imię zakonne Łukasz od św. Pantaleona (14 III 1655, Rzeszów – 1707, Łowicz), pijar (1679), uczeń rzeszowskiego kolegium (1681–83); przebywał w rzeszowskim klasztorze (1683–86); pisarz, malarz, autor malowideł w kościele i klasztorze pijarskim (prawdopodobnie polichromii w refektarzu, sali apteki klasztornej i ciągu dekoracji w krużgankach).

 
Żytkiewicz Stanisław Leon (6 I 1889 Boguchwała – 1956 Boguchwała), absolwent rzeszowskiego gimnazjum (1910), ksiądz, kapelan VI batalionu Legionów Polskich, obecny na wszystkich polach bitewnych I Brygady Legionów, kapelan frontu w wojnie polsko-bolszewickiej (1919–20), dziekan Kurii Polowej, rezydent w Boguchwale (po 1944), kawaler Orderu Virtuti Militari.

 

Opracował Tadeusz Ochenduszko, nauczyciel historii i wiedzy o społeczeństwie w I Liceum im. ks. St. Konarskiego w Rzeszowie na podstawie: Sprawozdań Dyrekcji I Gimnazjum w Rzeszowie, Sprawozdań Dyrekcji II Gimnazjum w Rzeszowie oraz książek J. Świebody: Collegium Ressoviense w życiu Polaków 1658-1983, Rzeszów 1983, Dzieje I Gimnazjum w Rzeszowie 1786-1918, Rzeszów 1984, Szkoła charakterów. Księga jubileuszowa I Gimnazjum i Liceum w Rzeszowie, Rzeszów 1985 i książki T. Ochenduszki, Dzieje Rzeszowa do 1918 roku. Kalendarium, Rzeszów 2006.