Ta strona używa cookie. Informacje o tym w jakich celach pliki cookie są używane znajdziesz w Polityce Prywatności. W przeglądarce internetowej możesz określić warunki przechowywania i dostępu do cookies. Korzystając ze strony wyrażasz zgodę na używanie cookie, zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. zamknij

Co to jest Miejski Obszar Funkcjonalny

Co to jest miejski obszar funkcjonalny (MOF)?


W ostatnich latach w polityce europejskiej następuje przechodzenie od podejścia sektorowego do zintegrowanego podejścia terytorialnego. Znajduje to wyraz w ukierunkowaniu polityki spójności na wykorzystanie wewnętrznych potencjałów terytoriów określonych funkcjonalnie, współpracę na poziomie lokalnym pomiędzy partnerami z obszarów miejskich i wiejskich, integrację działań publicznych w wymiarze przestrzennym oraz wielopoziomowy system zarządzania.

Także polskie władze, przyjmując w lipcu 2010 roku Krajową Strategię Rozwoju Regionalnego 2020: Regiony, Miasta, Obszary Wiejskie, zasygnalizowały zmianę podejścia do polityki spójności, które znalazło potwierdzenie w głównym dokumencie strategicznym w dziedzinie zagospodarowania przestrzennego Polski, tj. w  Koncepcji Przestrzennego Zagospodarowania Kraju 2030 (KPZK 2030). Założeniem tego dokumentu jest, że podobny zestaw działań o charakterze zintegrowanym powinien być kierowany do obszarów charakteryzujących się wspólnymi cechami geograficznymi, społeczno-gospodarczymi i przestrzennymi, nazwanych obszarami funkcjonalnymi.

Zgodnie z definicją wprowadzoną w KPZK 2030, Miejski Obszar Funkcjonalny to układ osadniczy ciągły przestrzennie, złożony z odrębnych administracyjnie jednostek (gmin miejskich, wiejskich i miejsko-wiejskich) i składający się ze zwartego obszaru miejskiego oraz powiązanej z nim funkcjonalnie strefy zurbanizowanej. Ze względu na wielkość ośrodków miejskich wyróżnia się:

  1. Obszary funkcjonalne ośrodków wojewódzkich – wokół miast wojewódzkich,
  2. Obszary funkcjonalne ośrodków regionalnych – wokół ważnych ośrodków miejskich liczących 100-300 tys. mieszkańców,
  3. Obszary funkcjonalne ośrodków subregionalnych – wokół miast liczących 50-100 tys. mieszkańców,
  4. Obszary funkcjonalne ośrodków lokalnych – wokół miast o zdolnościach rozwojowych poniżej 50 tys. mieszkańców.

Prowadzenie polityki wobec miejskich obszarów funkcjonalnych, a szczególnie wobec MOF ośrodków wojewódzkich, jest bardzo ważne dla polityki rozwoju, ponieważ przeciwdziała nierównościom w poziomie ich zagospodarowania, pozwala na trafniejsze definiowanie ich potencjałów rozwojowych oraz na kompleksowe rozwiązywanie konfliktów występujących na ich terenie.

W celu realizacji tej idei i zgodnie z zapisami KPZK 2030, zostały wyznaczone zasięgi obszarów funkcjonalnych największych polskich miast (18. ośrodków wojewódzkich). W przyszłości zostaną one uwzględnione w wojewódzkich planach zagospodarowania przestrzennego, a także zostaną dla nich opracowane plany zagospodarowania przestrzennego oraz strategie rozwoju.
W ramach polityki regionalnej będą prowadzone działania o charakterze inwestycyjnym, szczególnie w zakresie infrastruktury transportowej (w tym mająca największe znaczenie integracja różnych form transportu), środowiskowej, społecznej oraz na rzecz rewitalizacji obszarów zdegradowanych.