Ta strona używa cookie. Informacje o tym w jakich celach pliki cookie są używane znajdziesz w Polityce Prywatności. W przeglądarce internetowej możesz określić warunki przechowywania i dostępu do cookies. Korzystając ze strony wyrażasz zgodę na używanie cookie, zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. zamknij

Klub Garnizonowy

Budynek klubu znajduje się na terenie dużego kompleksu koszar, wybudowanych w końcu XIX w. przez Austriaków. W okresie międzywojennym stacjonował tu najpierw 22 pułk artylerii polowej, a później 20 pułk ułanów im. Króla Jana III Sobieskiego. Obecnie koszary zajęte są przez oddziały 21 Brygady Strzelców Podhalańskich.

71.jpg (42.02 Kb)Aktualnie klub spełnia głównie funkcje kulturalne, działając zarówno na potrzeby garnizonu wojskowego, jak i społeczeństwa Rzeszowa. Odbywają się tu koncerty, różnego rodzaju konkursy i przeglądy. Działają zespoły artystyczne. Klub podlega dowództwu Śląskiego Okręgu Wojskowego. Współpracuje w szczególności z Departamentem Wychowania i Promocji Obronności Ministerstwa Obrony Narodowej i stacjonującą w Rzeszowie 21 Brygadą Strzelców Podhalańskich.

Od niedawna w klubie eksponowana jest wystawa poświęcona m.in. historii garnizonu rzeszowskiego. Przybliża ona dzieje jednostek wojskowych, organizacji paramilitarnych i oficerów z garnizonem rzeszowskim związanych. Prezentuje także dawne uzbrojenie oraz elementy wyposażenia i umundurowania wojskowego.

Na zakończenie zajęć uczestnicy mieli możność zapoznania się ze współczesnym „Strzelcem”. Zapoznano ich z różnymi formami działalności strzeleckiej, zaś żołnierze 21 BSP zaprezentowali współczesną broń i ekwipunek wojskowy.

Garnizon rzeszowski w okresie międzywojennym

Pierwsze oddziały wojskowe, na stałe zakwaterowane w Rzeszowie, pojawiły się pod koniec XVIII wieku, po zajęciu Galicji przez Austriaków. W następnym stuleciu garnizon austriacki w Rzeszowie był systematycznie powiększany. Wybudowano tu szereg budynków i kompleksów koszarowych oraz magazynów.

Już w pierwszych dniach po odzyskaniu niepodległości rozpoczęto w Rzeszowie formowanie Pułku Piechoty Ziemi Rzeszowskiej. Dwie kompanie tego pułku odjechały w połowie listopada 1918 r. na odsiecz Lwowa. W mieście zlokalizowano siedzibę okręgu wojskowego, który obejmował swym zasięgiem 8 powiatów środkowej Małopolski. 

W tym samym miesiącu rozpoczęto także formowanie 6 pułku ułanów Ziemi Rzeszowskiej, w oparciu o kadrę z armii austro - węgierskiej. W grudniu 1918 r. przeprowadzono reorganizację Pułku Piechoty Ziemi Rzeszowskiej, tworząc z istniejących oddziałów dwa pułki: 1 i 2 pułk piechoty Ziemi Rzeszowskiej, późniejsze 17 i 18 pułk piechoty. Od grudnia 1918 r. kolejne bataliony i szwadrony jednostek rzeszowskich kierowane były na front. Latem 1919 r., po zakończeniu wojny polsko - ukraińskiej, pułki sformowane w garnizonie rzeszowskim nie wróciły do miasta, lecz zostały skierowane na front bolszewicki.

Przez cały czas znajdowały się natomiast w Rzeszowie oddziały zapasowe tych pułków, zajmujące się szkoleniem poborowych. Wiosną 1920 r. pojawiła się w mieście nowa formacja - artyleria; tworzono tu dywizjon 21 pułku artylerii polowej. Duże ożywienie w garnizonie rzeszowskim przyniosły latem 1920 r. wydarzenia związane z tworzeniem formacji ochotniczych i działań nadzwyczajnych, spowodowanych zagrożeniem państwa.

Po zakończeniu działań wojennych 1920 r. zmienił się skład garnizonu. Jeszcze w grudniu tego roku przybył do Rzeszowa 17 pułk piechoty i I dywizjon 21 pułku artylerii polowej. Nie powrócił do garnizonu 18 pułk piechoty, przeniesiony do Skierniewic oraz 6 pułk ułanów Kaniowskich, którego nowym miejsce postoju stał się Stanisławów. Na jego miejsce skierowano do Rzeszowa 20 pułk ułanów.  Po krótkim pobycie opuścił garnizon 21 pułk artylerii polowej, zaś do miasta trafiła inna jednostka artylerii - 22 pułk artylerii polowej. Po demobilizacji znacznie spadła liczebność garnizonu.

Oddziały WP przejęły koszary, magazyny i place ćwiczeń używane przez armię austro - węgierską. W dwudziestoleciu międzywojennym nowych obiektów praktycznie nie budowano. Jednym z nielicznych wyjątków był nowy magazyn amunicyjny, bowiem poprzedni (na Pobitnie) został w 1921 r. doszczętnie zniszczony, w wyniku eksplozji zgromadzonych materiałów. Funkcję szpitala wojskowego pełniła Garnizonowa Izba Chorych. Od 1926 r. miało swoją siedzibę w garnizonie rzeszowskim dowództwo tzw. wielkiej jednostki, tj. 10 Brygady Kawalerii. W tym samym roku powołano parafię wojskową, która od 1928 r. dysponowała własnym kościołem garnizonowym. 

Przedstawiony wyżej skład garnizonu przetrwał do roku 1933. Wówczas dokonano dużych zmian w dyslokacji oddziałów. 22 pułk artylerii lekkiej został przeniesiony do Przemyśla, a jego miejsce zajął w całości 20 pułk ułanów im. Króla Jana III Sobieskiego (do tej pory 3 szwadrony tego pułku z braku miejsca stacjonowały w Dębicy). Do Rzeszowa trafiła też inna jednostka artylerii - 10 dywizjon artylerii konnej.

Istotna zmiana w składzie garnizonu nastąpiła w 1937 r., wraz z przekształceniem 10 Brygady Kawalerii w jednostkę zmotoryzowaną - pierwszą tego typu jednostkę w Wojsku Polskim. W koszarach opróżnionych przez artylerię konną rozpoczęto formowanie oddziałów brygadowych, m. in. dywizjonu przeciwpancernego i dywizjonu rozpoznawczego. Pojawiła się też nowa formacja  Obrona Narodowa. Rzeszowski batalion Obrony Narodowej tworzony był w oparciu o kadrę i zasoby 17 pułku piechoty.

Militarne znaczenie miasta wzrosło w końcu lat trzydziestych po wybudowaniu - w ramach Centralnego Okręgu Przemysłowego - dwóch dużych zakładów zbrojeniowych: Zakładów Cegielskiego i Państwowych zakładów Lotniczych. Przez cały okres międzywojenny dość systematycznie rosła liczebność garnizonu, osiągając latem 1939 r. wielkość ok. 2 600 żołnierzy. 

Wszystkie jednostki garnizonu rzeszowskiego wzięły czynny udział w kampanii wrześniowej 1939 r.:  10 Brygada Kawalerii (zmotoryzowanej) w składzie Armii „Kraków”, 17 pułk piechoty w Armii „Karpaty”, rezerwowy 165 pułk piechoty  w Armii „Prusy”,  batalion Obrony Narodowej „Rzeszów” w Armii „Karpaty” i 20 pułk ułanów w Armii „Łódź”.

72.jpg (39.09 Kb) 73.jpg (44.83 Kb)

Koszary Piłsudskiego, w których zakwaterowany był 22 pap.

Defilada wojskowa na ul. 3 Maja

Henryk Dobrzański "Hubal"

74.jpg (39.67 Kb)Urodzony 22 VI 1897 w Jaśle. Uczył się w Jaśle i Krakowie, gdzie zdał maturę. W 1912 r. wstąpił do Polskich Drużyn Strzeleckich.
Od 1914 r. służył w Legionach, a od 1918 r.w Wojsku Polskim.

Walczył w kampanii 1919 r. i wojnie polsko - bolszewickiej w szeregach 2 pułku ułanów. Oficer służby stałej WP.

Odnosił liczne sukcesy krajowe i międzynarodowe w jeździectwie. Był reprezentantem Polski i olimpijczykiem w tej dyscyplinie.

W latach 1929 – 1934 służył w garnizonie rzeszowskim, jako dowódca szwadronu w 20 pułku ułanów.

W kampanii wrześniowej 1939 r. był - w stopniu majora - zastępcą dowódcy rezerwowego 110 pułku ułanów.

Po zakończeniu działań wojennych przedostał się w Kieleckie, gdzie na czele ochotniczego oddziału rozpoczął walkę partyzancką z Niemcami.

Poległ 30 IV 1940 r. pod wsią Anielin koło Tomaszowa Mazowieckiego.