Ta strona używa cookie. Informacje o tym w jakich celach pliki cookie są używane znajdziesz w Polityce Prywatności. W przeglądarce internetowej możesz określić warunki przechowywania i dostępu do cookies. Korzystając ze strony wyrażasz zgodę na używanie cookie, zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. zamknij

Wojciech Kilar

Wojciech Kilar. Fot. Irena Gałuszka

Wojciech Kilar (17 VII 1932 Lwów) - muzyk, kompozytor. Naukę muzyki rozpoczął w 1940,. w l. 1946–47 uczęszczał do Instytutu Muzycznego im. F. Chopina w Rzeszowie, gdzie pobierał lekcje fortepianu u Kazimierza Mirskiego, w 1950 ukończył Państwowe Liceum Muzyczne w Katowicach, w 1955 (z najwyższym odznaczeniem) PWSM w Katowicach, w l. 1955–58 kontynuował studia u Bolesława Woytowicza jako aspirant PWSM w Krakowie. W l. 1959–60 przebywał na stypendium rządu francuskiego w Paryżu, gdzie studiował u Nadii Boulanger.

Jest laureatem licznych nagród: Nagroda Kompozytorska The Lili Boulanger Memorial Fund Award w USA (1960), Nagroda Ministerstwa Kultury i Sztuki II i I st. (1967, 1975), Nagroda Związku Kompozytorów Polskich (1975), Nagroda Muzyczna woj. Katowickiego (1971, 1976, 1980), Nagroda m. Katowice (1975, 1992), Nagroda Fundacji im. A. Jurzykowskiego w Nowym Jorku (1984), Nagroda Artystyczna Komitetu Kultury Niezależnej NSZZ „Solidarność” (1989), Nagroda Trzech Powstańczych Skrzydeł (1990), Nagroda TV Katowice (1990), Nagroda im. W. Korfantego (1995), Nagroda Arcybiskupa Metropolity Katowickiego „Lux ex Silesia” (1995), Sonderpreis des Kulturpreises Schlesien des Landes Niedersachsen (1996), „Złote Berło” Fundacji Kultury Polskiej (2000), Nagroda Wielka Fundacji Kultury (2001), Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski (2002). Szczególne uznanie zdobyła jego muzyka ilustracyjna, nagrodzona m.in. na festiwalach filmowych w Łagowie (Czerwone i złote – 1970, Romantyczni – 1971), Gdańsku (Ziemia obiecana, Bilans kwartalny, Linia, Znikąd donikąd – 1975, Spirala – 1978), Katanii (Da un paese lontano: Giovanni Paolo II – 1981), Cork w Irlandii (Szklana kula – 1973, Da un paese lontano: Giovanni Paolo II – 1981) oraz uhonorowana Grand Prix Louis Delluc (Le roi et l’oiseau – 1980). Ponadto otrzymał Nagrodę Przewodniczącego Komitetu Kinematografii (Korczak, 1991), nagrodę za muzykę do filmu Bram Stoker’s Dracula – ASCAP Award 1992 w Los Angeles, nagrodę Best Score Composer for a 1992 Horror Film w San Francisco oraz Orła i Złotą Kaczkę (Pan Tadeusz, 2000).

Komponuje muzykę orkiestrową, wokalną, kameralną, filmową i sceniczną.

Ważniejsze utwory: Concerto na flet i orkiestrę (1953), I Symfonia na smyczki (1955), Mała uwertura na orkiestrę (1955), II Symfonia koncertująca na fortepian i orkiestrę (1957), Krzesany (1974), Exodus (1981), Victoria (1983), Koncert na fortepian i orkiestrę (1997), Requiem dla Ojca Kolbe (1996), Missa pro pace (2001).

Anita Lehmann

Encyklopedia Rzeszowa