Ta strona używa cookie. Informacje o tym w jakich celach pliki cookie są używane znajdziesz w Polityce Prywatności. W przeglądarce internetowej możesz określić warunki przechowywania i dostępu do cookies. Korzystając ze strony wyrażasz zgodę na używanie cookie, zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. zamknij

Wiktor Zbyszewski

Wiktor Zbyszewski (9 VI 1818 Zatwarnica – 27 XII 1896 Rzeszów; pochowany na Starym Cmentarzu), adwokat, wieloletni radny miejski, burmistrz Rzeszowa, uczestnik powstania styczniowego, Honorowy Obywatel Rzeszowa, poseł.

Pochodził ze zubożałej rodziny szlacheckiej herbu Topór. Był synem Karola i Róży z Jełowickich. Nauki początkowe pobierał w Sanoku, następnie uczęszczał do gimnazjów w Przemyślu i Lwowie.

W 1839 zaczął studiować prawo na Uniwersytecie Lwowskim; w 1843 uzyskał stopień doktora praw. W 1848 był uczestnikiem delegacji (pełnił funkcję jej sekretarza) reprezentującej wszystkie stany Galicji, która udała się do Wiednia celem przedstawienia adresu cesarzowi.

We wrześniu 1848 został wybrany do pierwszej lwowskiej Rady Miejskiej. 2 XI 1848, podczas bombardowania Lwowa, udał się z delegacją do gen. Wilhelma Hammersteina, aby zapobiec dalszemu niszczeniu miasta. W 1851 został adwokatem we Lwowie, a w 1855 po reorganizacji sądownictwa przeniósł się do Rzeszowa, gdzie spędził resztę życia.

W 1861 założył Kasę Oszczędności; był jej długoletnim dyrektorem. Podczas powstania styczniowego pełnił funkcję komisarza wojennego na obwód rzeszowski, za co był więziony przez Austriaków w zamku rzeszowskim. W 1867 został wybrany do Rady Miejskiej. Funkcję radnego pełnił przez kilka kadencji.

W l. 1887–90 był burmistrzem Rzeszowa. Przez wiele lat był posłem do Rady Państwa i do Sejmu Krajowego. Społecznik, m.in. prezes Towarzystwa Kasynowego, przewodniczący Koła TSL, prezes Towarzystwa Opieki Dzieci, przez 10 lat (1886–96) kierował Towarzystwem Gimnastycznym „Sokół”, które powstało z jego inicjatywy. Zajmował się także publicystyką. Był współzałożycielem „Kuriera Rzeszowskiego” i przez jakiś czas właścicielem „Dziennika Polskiego”. Zawarł związek małżeński, ale już od lat 50. pozostawał z żoną w separacji.

Jadwiga Hoff

Encyklopedia Rzeszowa