Warszawskie dzieci
Warszawskie dzieci, pójdziemy w bój,
Za każdy kamień Twój, Stolico, damy krew!
Warszawskie dzieci, pójdziemy w bój,
Gdy padnie rozkaz Twój, poniesiem wrogom gniew!
Ta bojowa pieśń z okresu powstania warszawskiego na trwałe weszła do polskiej tradycji i kultury. Autorem tekstu jest Stanisław Ryszard Dobrowolski ps. „Goliard”, zaś muzykę skomponował znany polski kompozytor Andrzej Panufnik.
Pieśń i piosenka towarzyszyły żołnierzowi polskiemu od wieków. W trudnych chwilach podtrzymywała na duchu, zagrzewała do walki, pomagała znosić trudy marszu, łagodziła samotność, rozstanie z rodziną. Piosenki śpiewane w czasie powstania warszawskiego, to także te powstałe w czasie całej okupacji. Ich twórcy często byli i pozostali bezimiennymi, bo taki był czas.
Obok Andrzeja Panufnika, pieśni powstańcze tworzyli także inni znakomici muzycy i kompozytorzy, by wspomnieć pieśń „Do broni” Witolda Lutosławskiego, „Do broni, Polacy” Jana Maklakiewicza, „Szturmówkę” znanego polskiego pianisty Jana Ekiera czy „Maszeruje pluton przez zielony las” znanego polskiego dyrygenta Witolda Rowickiego.
Wydawałoby się, że czas powstania warszawskiego nie sprzyjał śpiewaniu pieśni i piosenek. A jednak je śpiewano. Przez cały czas powstania organizowano koncerty zarówno muzyki rozrywkowej, jak i poważnej.
Mimo upływu 66 lat od powstania warszawskiego, pieśni i piosenki okupacyjne i powstańcze są nadal żywe. Śpiewane często przez harcerzy, ludzi starszych i młodych, nie pamiętających już tamtych trudnych dni, budzą refleksje i wzruszenie nad trudnymi dziejami Warszawy i naszej Ojczyzny.
