Ta strona używa cookie. Informacje o tym w jakich celach pliki cookie są używane znajdziesz w Polityce Prywatności. W przeglądarce internetowej możesz określić warunki przechowywania i dostępu do cookies. Korzystając ze strony wyrażasz zgodę na używanie cookie, zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. zamknij

Zdzisław Kozień

To nie zawody jakie uprawiał Zdzisaw Kozień, to role teatralne jakie grał w swoim bogatym w osiągnięcia artystyczne życiu. Urodził się w Krakowie 4 grudnia 1924 roku, był synem Henryka i Marii Bojarskiej. Zadebiutował jako aktor na amatorskiej scenie wojskowej jeszcze w czasie okupacji, a po wojnie związał się z Teatrem Kolejarza w Krakowie.
W 1953 roku złożył eksternistyczny egzamin aktorski i na 19 lat związał się z teatrem w Rzeszowie. W Rzeszowie w pamięci melomanów zachowały się jego rola Cześnika w „Zemście”, Majora w „Fantazym”, Wojewody w „Mazepie” i Czepca w „Weselu”. Znaczącym osiągnięciem młodego wówczas aktora była rola Bezuchowa w „Wojnie i pokoju”. Współpracuje z rzeszowską „Estradą” i Rozgośnią Polskiego Radia, gdzie nagrał wiele piosenek, najpopularniejsza z nich to „Kulą w płot”, uczestniczył też w nagraniach wielu audycji kulturalnych, poetyckich i muzycznych.
W latach 1972-1983 pracował w teatrach Wrocławia współpracując z Kazimierzem Braunem, Jerzym Grzegorzewskim i Tadeuszem Mincem. Jego kreacje W „Łaźni”, „Księżniczce Turandot, „Kartotece” i „Iwonie księżniczce Burgunda” przyniosły mu znaczny rozgłos. Dwukrotnie wygrał plebiscyt dziennika „Słowo Polskie” na najpopularniejszego aktora wrocławskiego.
W filmie udanie zadebiutował w obrazie Trzosa – Rastawieckiego „Skazany”. Za rolę w tym filmie otrzymał nagrodę na Festiwalu Filmów Fabularnych w Gdańsku i w roku 1976 za najlepszą rolę męską na Festiwalu Filmowym w San Sebastian. Wystąpił w takich filmach jak „Zanim nadejdzie dzień” Rydzewskiego, „Czowiek z marmuru” Wajdy, „Czysta chirurgia” Junaka i „Sto koni do stu brzegów” Kuźmińskiego. Znaczną popularność i uznanie przyniosły mu role w serialach: „Królowa Bona” Majewskiego, „Popielec” Bera” i „07 zgłoś się” Szmagiera.
W 1983 roku powraca do Rzeszowa występując między innymi w sztukach Mrożka „Pieszo”, „Ambasador” i „Emigranci”. Z dużym uznaniem zostały przyjęte jego kreacje w „Turoniu” Żeromskiego i „Kamień na kamieniu” Muśliwskiego. Ponad czterdziestopięcioletni dorobek artystyczny Zdzislawa Kozienia zaowocował ponad dwustoma rolami teatralnymi i ponad pięćdziesięcioma rolami telewizyjnymi i filmowymi.
Za działalność artystyczną odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, nagrodami Ministra Kultury i Sztuki, Wojewody Rzeszowskiego, Nagrodą Miasta Rzeszowa (w dziedzinie kultury i sztuki - za 1994 r.), Wojewody Wrocawskiego i Przewodniczącego Radiokomitetu.
Zmarł 25 marca 1998 roku. Pochowany na cmentarzy komunalnym na Wilkowyi. Tablica z jego podobizną znajduje się na „murze artystów” na Starym Cmentarzu” w Rzeszowie. Jego popiersie umieszczono w fojer Teatru im Wandy Siemaszkowej obok podobizn Tadeusza Kantora, Jerzego Grotowskiego.

 

Marek Czarnota