Ta strona używa cookie. Informacje o tym w jakich celach pliki cookie są używane znajdziesz w Polityce Prywatności. W przeglądarce internetowej możesz określić warunki przechowywania i dostępu do cookies. Korzystając ze strony wyrażasz zgodę na używanie cookie, zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. zamknij

Jerzy Szymański

Urodzony 14 grudnia 1924 roku w Krakowie. Do wybuchu wojny ukończył trzy klasy gimnazjum ogólnokształcącego w Krakowie. W latach 1940 – 43 uczęszczał do Instytutu Sztuk Pięknych działającego w ramach Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie na Wydział Malarstwa i Architektury wnętrz.
Po wyzwoleniu zapisuje się do Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie na Wydziale Malarstwa do prof. J. Fedkowicza a następnie na Wydziale Scenografii do prof. K. Frycza, który kończy w roku 1950. Równocześnie zdaje maturę na kursach dla dorosłych.
Dyplom ukończenia ASP w Krakowie otrzymuje w 1952 roku. W latach 1948 – 51 pracuje jako scenograf w teatrze im. J. Słowackiego w Krakowie, 1951 – 64 w Teatrze Polskim w Bielsku – Białej, 1964 – 67 w Teatrze im. W. Siemaszkowej w Rzeszowie, 1968 – 69 w Teatrze im. ST. Żeromskiego w Kielcach. Współpracował z teatrami w Opolu, Kielcach, Sosnowcu, Częstochowie, Czechosłowacji.
Długoletni pedagog, uczył malarstwa w WSP w Rzeszowie w 1964 roku. W latach od 1968 – 1992 roku był nauczycielem malarstwa w PLSP w Sędziszowie Małopolskim a następnie w PLSP w Rzeszowie. Za osiągnięcia w pracy dydaktyczno-wychowawczej otrzymał Nagrodę Ministra Oświaty i wychowania w 1979 roku.
Opracował 77 scenografii dla teatrów dramatycznych i lalkowych za co otrzymał wyróżnienia w 1961 i 1964 roku. Brał udział w 50 wystawach zbiorowych za zakresu malarstwa, scenografii, rysunku i grafiki (1951 – 1999). Zorganizował kilkanaście wystaw indywidualnych. W latach 1996 -1999 odbył podróże artystyczne do Wenecji, Florencji i Ferrary (Włochy).
Zmarł 27 września 2000 roku w Rzeszowie. Pochowany na cmentarzu Wilkowyja obok żony Elżbiety Lityńskiej – aktorki.

 

Opr. Jacek Nowak