Bolesław Antoniak
Absolwent Szkoły Muzycznej w Lodzi, następnie pracownik Łódzkiej Operetki. Od 1960 roku związany z Filharmonią im. A. Malawskiego w Rzeszowie.
Poza pracą artystyczną zajmował się działalnością pedagogiczną, kształcąc (muzycznie) młodzież w Technikum Budowlanym, Samochodowym i Zespole Szkół Ekonomicznych.
Obecnie dyrygent chóru „Cantata” przy kościele p.w. Chrystusa Króla w Rzeszowie. Prowadzi go już 16 lat. W 2007 roku chór obchodził 50 rocznice powstania. Koncertował zarówno w kraju, jak i za granicą: Austria, Niemcy, Belgia, Litwa, Ukraina, Francja, Rosja.
Biorąc udział w konkursach i festiwalach zdobywał liczne nagrody i wyróżnienia. Często koncertował w największych sanktuariach w Polsce: Jasna Góra, Krzeptówki (Zakopane), Limanowa. W swoim repertuarze posiada pieśni patriotyczne i religijne. Największym wydarzeniem duchowym i artystycznym było śpiewanie na spotkaniu z Ojcem Św. Janem Pawłem II.
Mariusz Grudzień
Dyrektor „Domu Polonii”. Wiceprezes Rzeszowskiego oddziału Stowarzyszenia „Wspólnota Polska”.
Członek Zarządu Krajowego Stowarzyszenia „Wspólnota Polska” w Warszawie. Współuczestniczył w powołaniu Rzeszowskiego Oddziału Towarzystwa „Polonia”. Jeden z inicjatorów powołania w Rzeszowie „Domu Polonii”, ośrodka promującego polonijnych twórców kultury.
Jest współorganizatorem Oświatowych Festiwali i Polonijnych Zespołów Folklorystycznych w Rzeszowie. Zainicjował powstanie w Rzeszowie Centrum Dokumentacji Polonijnego Ruchu Artystycznego. Jest to jedyna tego typu placówka w Polsce, która gromadzi informacje o twórcach polonijnych w świecie.
Dzięki jego inicjatywie w Rzeszowie funkcjonuje Polonijne Centrum Kształcenia, w skład którego wchodzi: Studium dla instruktorów polonijnych zespołów folklorystycznych, Letnia Szkoła Języka i Kultury Polskiej, Studium Tańców Polskich dla zespołów polonijnych.
Działa na rzecz pomocy Polakom na wschodzie, organizując pomoc polskim szkołom na Ukrainie. Opieką tą objęci są też studenci polonijni uczący się w Rzeszowie i regionie. Prezes Fundacji zarządzającej „Domem Kultury Polskiej” w Wilnie. Dzięki tym wszystkim działaniom, Rzeszów jest ważnym i znanym centrum upowszechniania kultury polskiej w kraju, jak i za granicą.
Piotr Józef Kida
Absolwent Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie na Wydziale Rzeźby. Z Rzeszowem związany jest od 1977 roku.
Przez 40 lat pracował jako wykładowca rzeźby w Liceum Technik Plastycznych w Sędziszowie - a po przeniesieniu - w Liceum Sztuk Plastycznych w Rzeszowie.
Członek Związku Polskich Artystów Plastyków. Stworzył własny, niepowtarzalny styl, oparty na głębokim przekonaniu, że jest nieodłączną częścią środowiska, w którym tworzy i żyje.
Pomniki i prace rzeźbiarskie wyróżniają się pięknem elementów, czy to sakralnych, czy patriotycznych. Sztandarowe dzieło rzeźby monumentalnej to przede wszystkim pomnik Tadeusza Kościuszki na rzeszowskim Rynku. Został on odtworzony w miejsce zagrabionego przez hitlerowców. Jest autorem wielu tablic pamiątkowych, cyklu płaskorzeźb polichromowanych oraz prac malarskich, w tym ciekawej ekspozycji – 59 prac olejnych - portretów Jana Pawła II.
Malarstwo związane z Rzeszowem, to cenny wkład do dokumentacji dziejów miasta. Także malarstwo pejzażowe, pełne piękna i uroku, rozpoznawalne jest wśród koneserów sztuki.
W 40-letnim dorobku artystycznym zaprezentował swoje prace na 30 indywidualnych wystawach malarskich.
Prace artysty znajdują się w muzeach oraz zbiorach prywatnych, w kraju jak i za granicą.
Prof. zw. Tadeusz Gustaw Wiktor
Pracownik naukowy Uniwersytetu Rzeszowskiego. Profesor zwyczajny, prodziekan Wydziału Sztuki UR. Absolwent Wydziału Malarstwa i Grafiki krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych. Uprawia malarstwo, rysunek, grafikę. Otrzymał dyplom z wyróżnieniem w 1974 roku w pracowni prof. A. Marczyńskiego. W latach 1982 –1986 wykładał rysunek na krakowskiej ASP. Wykładał także na Uniwersytecie Śląskim w Cieszynie (1987 – 1990), następnie (1990 – 1997) na WSP w Częstochowie.
Od dwunastu lat związany z Rzeszowem. Tu prowadzi Pracownie Malarstwa, zajmując się działalnością teoretyczną, której celem jest stworzenie ogólnej fenomenologicznej teorii panobrazu. Sztuka ta otwarta na absolut, poddana geometrii i filozofii, odwołuje się do ikonicznych doświadczeń przeszłości. To swoista harmonia oparta na komplementarnej grze, m.in. linii pozytywu i negatywu.
Wielokrotnie nagradzany i wyróżniany m.in. Nagrodą indywidualną Ministra Edukacji Narodowej. Potwierdzeniem poziomu jego twórczości jest fakt, że prace znajdują się w zbiorach muzeów w kraju, jak i za granicą: Szwecji, Belgii, Japonii, na Węgrzech i Słowacji, USA, Kanadzie, we Włoszech czy Francji.
