Z art. 87 ust. 1 wynika, że pomoc publiczna jest z zasady nie do pogodzenia z regułami wspólnego rynku, jeżeli uprzywilejowuje wybrane przedsiębiorstwa lub sektory. Można zatem stwierdzić, że art. 87 ust. 1 Traktatu WE wprowadza ogólny zakaz pomocy państwowej. Pomoc zakazana jest jednak tylko wtedy, gdy jest pomocą selektywną-dającą uprzywilejowaną pozycję niektórym przedsiębiorstwom lub gałęziom gospodarki, a zatem różnicującą pozycję gospodarczą przedsiębiorców poprzez przyznanie części z nich określonych korzyści, nie przysługujących innym.

Od tej ogólnej reguły przepisy Traktatu WE ustanawiają pewne wyjątki, które mogą polegać na wyłączeniu pewnych rodzajów pomocy spod art. 87 ust. 1 Traktatu WE poprzez uznanie ich wprost w przepisach Traktatu za zgodne z prawem wspólnotowym (określane jako pomoc dozwolona), bądź też na dopuszczeniu możliwości uznania pewnych rodzajów pomocy państwa za zgodne ze wspólnym rynkiem na mocy konstytutywnej decyzji Komisji Europejskiej, bądź Rady (określane jako pomoc dopuszczalna).

Za pomoc dozwoloną, uznawaną za zgodną z wspólnym rynkiem (zgodnie z art. 87 ust. 2 Traktatu WE) przyjmuje się:
- pomoc o charakterze socjalnym przyznawaną indywidualnym konsumentom, pod warunkiem, że jest przyznawana bez dyskryminacji związanej z pochodzeniem produktów,
- pomoc mającą na celu naprawienie szkód spowodowanych klęskami żywiołowymi lub innymi zdarzeniami nadzwyczajnymi;
Za zgodną ze wspólnym rynkiem - w oparciu jednak o każdorazową decyzję Komisji Europejskiej - może być ponadto uznana:
- pomoc przeznaczona na sprzyjanie rozwojowi gospodarczemu obszarów o wyjątkowo niskim poziomie życia lub poważnym bezrobociu;
- pomoc w celu wspierania realizacji ważnych projektów we wspólnym europejskim interesie lub w celu zapobieżenia szczególnym zaburzeniom gospodarki któregokolwiek z Państw członkowskich;
- pomoc w celu rozwoju pewnych dziedzin gospodarki lub pewnych obszarów gospodarczych, pod warunkiem, że nie zmieni ona reguł handlu w zakresie sprzecznym z ogólnym interesem;
- pomoc we wspieraniu kultury i rozwoju dziedzictwa kulturowego.
Ponadto na podstawie art. 87 ust. 3 Traktatu WE Rada może określić decyzją podjętą, na wniosek Komisji Europejskiej, kwalifikowaną większością głosów również inne kategorie pomocy jako dopuszczalne. Wyłączenia powyższe mają charakter uznaniowy i fakultatywny - co oznacza, że Komisja lub Rada może w konkretnych przypadkach odmówić udzielenia wyłączenia.